（三合港20日訊）農業部副部長蔡智勇說，農業部會為受水災影響的農民提供援助金，惟因援助金數額有限，該部門目前著重協助受影響的業者，獲低息銀行貸款。
“根據相關業者在本月7日提呈的最新報告顯示，柔州農民在這次的嚴重水災中，蒙受約1500萬令吉的損失。”
蔡智勇也是拉美士區國會議員，他今日中午巡視彼咯災區后，這么告訴記者。
他說，雖然農業部會給受影響的業者發放援助金，但由于數額有限，所以該部門主要是協助業者獲得銀行的低利息貸款，讓業者能重振事業。
他透露，相關業者也向他申訴，指2006年嚴重水災時，銀行貸款的批准緩慢且借貸率低，所以該部門也已針對有關事項與銀行方面展開討論。
“我們已在內閣針對貸款事宜，與農業銀行展開探討，討論的事項也包括讓業者申請如2006年嚴重水災時的2%至3%的低利息貸款。”
另一方面，蔡智勇也促請相關業者準備好相關資料，讓政府及有關部門能了解他們所面對的損失。
此外，他說，我國的油棕領域中，小園主占了總數的30%左右；至于樹膠領域的小園主，則佔了總數的80%左右。
他指出，我國與印尼出口的油棕總數，更是占了全世界的80%左右。
拉美士國會選區
12橋須緊急維修
蔡智勇透露，在拉美士國會選區內，共有12座橋樑必須緊急維修！
“在12座需要緊急維修的橋樑中，其中50%目前面對無法通行的情況。”
他說，他已前往丁能及三合港巡視，並掌握各選區的問題，並撥出了10萬令吉緊急撥款，以暫時舒緩各地遭受水災破壞的問題。
另一方面，蔡智勇說，他將與相關單位探討如何提升及維修受水災破壞的道路及橋樑。
20.2.11
中国报
Chua Tee Yong 蔡智勇 Member of Parliament for Labis 拉美士区国会议员 Deputy Minister of Finance 财政部副部长
Showing posts with label Parliament. Show all posts
Showing posts with label Parliament. Show all posts
Tuesday, March 1, 2011
Thursday, April 8, 2010
大专生手提电脑及宽频配套
我在本季国会的问答环节中，要求高等教育部说明大专生手提电脑和宽频配套的条件及详情，以下是高等教育部的书面答案：
政府会和马电讯合作，为政府和私立大专生提供名称为Streamyx Cool UNI Pack的手提电脑配套。 这项配套包括一台手提电脑和宽频服务，学生可以在24个月内摊还50令吉，为期24个月，就获得手提电脑和宽频服务。
这项配套公开给第一年和第二年的政府和私立大专生申请，条件是家庭收入少于3千令吉。配套合约期限最少24个月，如果在两年内中止合约，必须缴付600令吉罚款。一旦注册成功，手提电脑将在14个工作日内送到学生手上。
SOALAN:
Tuan Chua Tee Yong [Labis] minta Menteri Pengajian Tinggi menyatakan apakah kriteris-kriteria bagi pelajar pengajian tinggi tempatan yang layak menerima pakej computer riba (notebook) dan bagaimanakan perlaksanaan atau pembrian computer riba dilakukan.
JAWAPAN:
Untuk makluman Ahli Yang Berhormat, kerajaan telah berkerjasama dengan Telekon Malaysia Berhad (TM) bagi melancarkan pakej jalur lebar untuk pelajar IPTA dan IPTS, yang dipanggil Streamyx Cool UNI Pack. Pakej ini menawarkan para pelajar satu gabungan yang merangkumi akses jalur lebar percuma dan netbook dari RM50 sebulan untuk tempoh 24 bulan. Pakej Streamyx Cool UNI Pack ini dilancarkan secara rasminya oleh Perdana Menteri, Y.A.B Dato’ Sri Mohd Najib Tun Razak, bersempena dengan Pelancaran Digital Pekan 1Malaysia di Dewan Konvensyen Sultan Haji Ahmad Shah di Pekan, Pahang pada 30 Januari 2010.
Pakej ini terbuka kepada semua pelajar IPTA dan IPTS tahun pertama dan kedua daripada kumpulan keluarga berpendapatan di bawah RM3,000.00. Tempoh kontrak minimum adalah 24 bulan dan bayaran penalti sebanyak RM600 akan dikenakan sekiranya kontrak ditamatkan kurang daripada 2 tahun. Penghantaran netbook kepada pelajar akan mengambil masa 14 hari bekerja setelah proses pendaftaran berjaya.
政府会和马电讯合作，为政府和私立大专生提供名称为Streamyx Cool UNI Pack的手提电脑配套。 这项配套包括一台手提电脑和宽频服务，学生可以在24个月内摊还50令吉，为期24个月，就获得手提电脑和宽频服务。
这项配套公开给第一年和第二年的政府和私立大专生申请，条件是家庭收入少于3千令吉。配套合约期限最少24个月，如果在两年内中止合约，必须缴付600令吉罚款。一旦注册成功，手提电脑将在14个工作日内送到学生手上。
SOALAN:
Tuan Chua Tee Yong [Labis] minta Menteri Pengajian Tinggi menyatakan apakah kriteris-kriteria bagi pelajar pengajian tinggi tempatan yang layak menerima pakej computer riba (notebook) dan bagaimanakan perlaksanaan atau pembrian computer riba dilakukan.
JAWAPAN:
Untuk makluman Ahli Yang Berhormat, kerajaan telah berkerjasama dengan Telekon Malaysia Berhad (TM) bagi melancarkan pakej jalur lebar untuk pelajar IPTA dan IPTS, yang dipanggil Streamyx Cool UNI Pack. Pakej ini menawarkan para pelajar satu gabungan yang merangkumi akses jalur lebar percuma dan netbook dari RM50 sebulan untuk tempoh 24 bulan. Pakej Streamyx Cool UNI Pack ini dilancarkan secara rasminya oleh Perdana Menteri, Y.A.B Dato’ Sri Mohd Najib Tun Razak, bersempena dengan Pelancaran Digital Pekan 1Malaysia di Dewan Konvensyen Sultan Haji Ahmad Shah di Pekan, Pahang pada 30 Januari 2010.
Pakej ini terbuka kepada semua pelajar IPTA dan IPTS tahun pertama dan kedua daripada kumpulan keluarga berpendapatan di bawah RM3,000.00. Tempoh kontrak minimum adalah 24 bulan dan bayaran penalti sebanyak RM600 akan dikenakan sekiranya kontrak ditamatkan kurang daripada 2 tahun. Penghantaran netbook kepada pelajar akan mengambil masa 14 hari bekerja setelah proses pendaftaran berjaya.
Thursday, March 18, 2010
复议感谢国家元首施政御词
我在昨天（3月17日）在国会下议院完成了复议感谢国家元首施政御词。以下是我当时发表时的重点：
经济
政府应该根据经济需求和成长率，预算我国在短期、中期和长期内所需的外劳，以拟定全盘计划处理外劳事务。
目前外劳政策经常更改，而且不同部门有不同措施，例如，虽然内政部说每个档口只能聘请一名外劳，可是人力资源部却说可以聘请5名外劳，令人混淆。
政府在外劳政策上需要保持连贯和透明化，以减少可能发生的贪污问题。
我国是发展中国家，因为人口不多，即使失业者都获得工作也还有空缺需要填补，所以我国仍需要外劳。不过，目前外劳占工作人口20%至25%，或者是200万到260万人，因此政府需要全盘计划来控制外劳。
聘请外劳成本低，不过，过于依赖外劳和低成本是一种陷阱，这是因为大多数生产商喜欢以低成本雇用外劳，不会注重如何提升员工技能和生产力，也不注重在节省人力的技术的投资和革新，这不但导致产品素质低，业务成长率也会逐步下降。
这也是为什么我国私人投资从2006年开始每年下降0.4%至今的原因；1997年私人投资占国民生产总值30%，可是2009年仅占11%。
数据显示我国因为生产成本不能和邻国竞争，而不再是外资首选。外资在1990年占国民生产总值6.3%，1997年下降至3.3%，2009年首9个月的外资是122亿令吉，比2008年同时期749亿1千万令吉低。
聘请外国人或外劳方面，我国需要的大多数是蓝领阶级，他们从2000年占工作人口的9%，增加到2008年的19%，而外国专才则逐渐减少，从2000年的8万3千200人减至2008年的3万6千800人。
因此，政府有必要制定全盘外劳政策，避免我国经济发展因为外劳政策而放缓。
人才外流
政府鼓励我国专才回流的奖掖应该包括提供协助寻找工作、设立公司和安置家人，而不只是提供税务回扣而已。
目前如果专才要回流我国，他们必须自行寻找工作和安顿家人，政府并没有提供指南或协助，这可能难以吸引想要过更好生活的人才回流。
个人所得税和汽车税务回扣不足以吸引人才回流，目前的回流计划仍有一些繁文缛节，尤其是如果涉及非大马公民的配偶和孩子，需要耗时超过6个月。
外交部副部长柯希兰之前在回答他的提问时指出，2008年3月至2009年10月期间，有30万4千358名大马人移民，这等于每个月有1万9千人移民。
国人移民的原因包括除了薪金差距大、教育素质问题之外，人民感觉不公平也是其中一个原因。
“新经济政策的目的是消除贫穷，重组社会，用意虽好但是没有好好执行和监督，被小撮个人利益至上的人骑劫，导致非土著对工作机会和前景感到灰心。”
我希望新经济模式可以解决上述问题。
津贴
建议政府应该逐步取消津贴制度，并直接发放现金援助给需要帮助的人士。
发现金给需要帮助的人士可以直接让他们受惠，不过政府必须制定明确的条件，并通过相关部门如妇女、家庭及社会发展部、农业及农基工业部等拟定完整的受惠者名单。
“政府应该退出更透明化的津贴发放制度，更关注赤贫者、贫穷者、残障者、老人和失业者。”
发放津贴其实对我们是一种坏处，因为有了津贴，薪金就偏低，人民需要依赖津贴，加上没有最低薪金，公司也不会根据国际市场来调高员工的薪金。
而且，虽然津贴可以降低生产成本，不过这会导致商家不注重发展人力资本和科技。
目前津贴的物品都被出口或用作出口原料，结果受惠的是外国人民。虽然生产公司会向政府缴税，可是目前没有数据显示到底是政府从公司获得的税收高，还是政府付出的津贴多。
“目前不管收入多少，人民都可以享有津贴，不过相比之下，富人获得的津贴比穷人更多，例如驾马赛地的富人和驾电单车的低收入者所享有的汽油津贴是一样的。”
政府应该重组汽油津贴，否则不法集团走私汽油和柴油的问题层出不穷，结果导致人民不能真正受惠。
举个例子，警方瓦解走私柴油的不法集团时发现，不法集团每天售出近11万2千公升柴油，每天获利6万7千令吉到14万5千令吉，等于每年获得2千400万令吉至5千200万之间。
教育
我希望政府承认统考文凭，让统考生进入师训和本地大学，缓和华小老师不足的问题。
统考文凭普遍受到国外著名大学承认，例如墨尔本大学、悉尼大学、新加坡大学、北京大学等，如果政府承认统考文凭，也可以减少人才外流的问题。
“政府正积极提高学生的英文水平，不过随着中国和印度崛起，中文和淡米尔文也日益重要，因此政府应该积极解决华小老师不足的问题。”
虽然我国的教育拨款占5.9%国民生产总值，比其他先进国家所占的比例更高，可是教育素质却不比这些国家好，政府有必要检讨原因。
在去年11月宣布的小六能力倾向测试（Aptitud）成绩中，在50万9千885名考生中只有5.7% （2万9千零84人）拥有解决问题的能力，另外只有34.34% （17万5千101人）拥有思考能力，这显示现在我国学生的好成绩大多是靠记忆和死背得来的，教育素质有待提升。
目前教育拨款大多数是用在提升设施，可是政府也应运用拨款来加强师资培训，提高教师薪金，希望更多人才投入教师行列，以全面提高教育素质。
最低薪金
政府应该设立探讨最低薪金委员会，向政府代表和私人界共同探讨最低薪金制度，确保我国员工薪金符合经济现况。
目前我国薪金是参考消费指数（CPI）来制定，可是因为衡量消费指数的物品中许多都是统制品或受到津贴，所以不应该作为薪金的参考。
虽然推行最低薪金制，成本就会提高，不过成本提高会让商家或雇主改变原本的生产模式、进行革新或在提高生产力的人力和技术方面进行投资，因此经济模式也会改变。
当局可以制定每小时最低薪金，鼓励兼职或弹性工作时间，让更多青年或妇女投入工作，我国可以减少依赖外劳，减少失业率。
提高员工最低薪金，公司未必会亏损，例如油棕公司Asiatic Development Berhad (Genting Plantation)在2008年的员工薪金是8千300万令吉，占了18%的税前盈利（4亿8千200万令吉），以这个情况来看，如果公司提高员工薪金两倍仍然会有盈利。
国库控股
希望当局提供数据，说明国库控股近10年来，每一年从南北大道公司获得多少股息及其用途。
南北大道在2004年至2009年派出的股息是37亿7千500万令吉，那么国库控股在当中获得多少股息，给政府的股息又是多少？如果没有给政府，这些股息用在哪里？
国库控股是政府主要投资臂膀，而国库控股拥有64%南北大道公司股权，是该公司最大股东。
南北大道每年盈利平均10亿令吉， 等于每天有270万令吉盈利，这些盈利有70%至80%是政府赔偿金。虽然政府宣布2009年赔偿给南北大道公司的金额是1亿5千万令吉，可是根据南北大道公司的财务报告，该公司获得的政府赔偿是8亿1千300万令吉，到底哪个数据才正确？
“我之前在国会曾经提出，如果国库控股可以从其他投资赚钱，应该考虑收购南北大道，可是迄今没有进一步详情。”
根据南北大道财务报告，政府仍欠24亿令吉赔偿金。预料过路费会在今年调高，可是在政府要节省营运开销的情况下，政府再给额外赔偿金的可能性不高，因此南北大道应该秉持企业社会责任精神，不要调高过路费。
既然南北大道公司的64%是国库控股持有，即使不调高过路费和获得政府赔偿，交通流量也可以确保南北大道的盈利不受影响。
“长远来看，除非国库控股收购南北大道，否则人民每三年就要面对过路费调高的问题，因此我希望收购南北大道的行动可以尽快落实。”
反对党
民联自2008年在雪州执政，该州统一售出采砂的Kumpulan Semesta 有限公司所获得的采砂税收逐年减少，产量也不如预期。
上述公司的采砂税收已从2008年的713万令吉，减少到2009年的468万令吉。
以每公吨20令吉的售价计算，该公司的收入估计是1亿5千万令吉，每年需要出产7千500万公吨的沙，不过，2009年首9个月，该公司制出产25万公吨沙，只是预期产量的5%，而且目前该公司在雪州是垄断经营的。
八打灵县土地局在2009年从雪州内3条河所获得的采砂税收才2万7千令吉，和2008年380万令吉的税收相距甚远。
虽然雪州首20立方米单位的水是免费，不过因为居住在组屋、中价公寓的低收入居民就因为没有分拆水表，而无法享有到免费水，结果是住在排屋或独立式洋房的富人获得免费水。
吉打州在民联执政后以回教党为首，该州的宰猪场被拆除的风波目前还没有真正解决，这说明在多元种族社会如何平衡各族需求是一项挑战，所以承诺往往比实践容易。
“国阵是有问题，民联在一些州属执政时也有问题，不同的是国阵经过了52年的考验。”
Tuesday, December 1, 2009
去年3至9月人數激增 逾30萬國人移民
文自《中国报》
外交部副部長柯希蘭比萊上議員指出，2008年3月份至今年9月份，移民海外的國人共達30萬4358名；相較于2007年則有13萬9696人。
他說，國民移居海外大致是基于教育、經濟以及跟隨伴侶因素。
柯希蘭比萊在下議院，如此回答馬華拉美士議員蔡智勇的提問。
受詢及面對高收入及專才外流情況，政府有何應對措施時，副部長說，移民海外可分為暫時性、中期及長期性3類，而中期及長期性的移民有30萬4358名。
“從這項逐年增加的數據，我們可發現移民至英國及澳洲的數目，明顯增加，這是因為很多國人都前往這此些國家深造。”
柯希蘭比萊說，至于因政治因素而移民者，則佔少數。
外交部副部長柯希蘭比萊上議員指出，2008年3月份至今年9月份，移民海外的國人共達30萬4358名；相較于2007年則有13萬9696人。
他說，國民移居海外大致是基于教育、經濟以及跟隨伴侶因素。
柯希蘭比萊在下議院，如此回答馬華拉美士議員蔡智勇的提問。
受詢及面對高收入及專才外流情況，政府有何應對措施時，副部長說，移民海外可分為暫時性、中期及長期性3類，而中期及長期性的移民有30萬4358名。
“從這項逐年增加的數據，我們可發現移民至英國及澳洲的數目，明顯增加，這是因為很多國人都前往這此些國家深造。”
柯希蘭比萊說，至于因政治因素而移民者，則佔少數。
Wednesday, November 4, 2009
参与2010年财政预算案辩论 Perbahasan Bajet 2010 saya di Dewan Rakyat
因为世界经济放缓，我国出口量减少，国家收入也减少，国民生产总值呈负成长，因此2010年财政预算案可说是在经济情况不是太乐观的情况下制定的。
首相这次宣布的是一个亲民的预算案，例如个人所得税扣额从8千令吉增至9千令吉，个人所得税从27%减至26%等。此外，政府也宣布多项让我国迈向高收入国家的措施。
2010年财政预算案推出许多提高人民生活的措施。我建议政府应该全面检讨和实施最低薪金制度，以更有效地提高人民的生活水平。
推行最低薪金制度的话，我国失业率将减低，同时可以吸引更多年轻人留在国内工作，减少国家对外劳的依赖。
不过，一些组织例如全国雇主联合会认为，最低薪金制将提高在我国投资的商业成本，国家竞争力随之降低，最后导致外资却步，不过我认为，如果最低薪金制根据不同的领域来制定，就不会出现这种现象。
作为起步，我国可以根据领域或工作性质来制定最低薪金，当局可以根据社会和经济因素来考量，例如生活成本、地理位置等因素。同时，政府可以通过法律，或与职工会、雇员代表或代表公司的第三方、雇员或非政府组织的合约来执行这项政策。
因为最低薪金制会提高成本，所以可以改变国家经济模式。商业成本提高可以让出口商或雇主进行更多革新、改变或生产力和效率方面的投资，以平衡生产成本。雇主也会更愿意在科技投资，以及为员工提供训练。合理的最低薪金肯定会为雇员带来好处，并从中提高生产力。此外，更多本地人留在本地工作也可以减少依赖外劳。
经过训练和拥有科技方面的知识后，雇员的态度也会改变，这就可以提高生产力、素质和雇员的技能，从中吸引外资来马。
另一方面，最低薪金制也可以衍生出每小时最低薪金的制度，每小时最低薪金可以让更多人进行兼职或拥有弹性的工作时间，如此一来，国人可以更容易找到工作，进而为经济贡献，特别是年轻人和女性。所以，那些接受过良好教育或训练，最后却因为照顾家庭而放弃工作的女性就有机会根据情况和适合的时间，重新回到职场，这可以让她们更自由，国家也可以减少依赖外劳。
执行最低薪金制的话，雇员的财务状况会更有保障，他们就可以进行每个月财务预算。减少依赖外劳，增加本地员工的影响其实很大。试想像，如果目前3百万外劳都被本地雇员取代，失业率会降低；外汇流失也会减少，我国2008年共有180亿令吉外汇就是这样流失的。而且，本地雇员会在国内消费，刺激本地经济。
因此，现在是政府成立最低薪金制委员会的时候了。政府应该与私人界合作，确保雇员的薪金符合经济情况。最低薪金制将协助人民，刺激经济，从依赖低成本工业转为高经济发展模式。
此外，政府在预算案中宣布提供日常用品和汽油补贴，以及重新调整补贴制度，以帮助到真正需要帮助的人。我希望随着补贴机制重组，政府可以减少开支，省下来的款项可以用在其他领域，例如交通方面。新的汽油补贴机制可以让大马卡的用途更广泛。
最近，为了帮助低收入群，农业及农基工业部将在今年杪实行白米固本制度。根据了解，农业部会根据e-kasih名单来发固本，多达20万户家庭将可以持固本购买ST15 白米。
白米固本制度是政府取代发补贴给白米厂商和批发商的制度而推行的，政府每月需要给厂商的补贴是6千万令吉，或一年7亿2千万令吉。虽然政府发出补贴，可是还是有人投诉买不到ST15白米，享受不到政府补贴。白米固本可以减少白米补贴被滥用。
可是，当局在确定受惠者时，除了使用e-kasih名单，政府应该纳入“寻找计划”受惠者或其他低收入者。妇女、家庭及社会发展部、农业部和其他相关单位应该合作制定更完整的名单，确保不会遗漏需要帮助的人士。
问题是，协助贫穷线下的人民并不足够。目前有498万户家庭月入少过1千令吉，他们也应该获得补贴。
在白米供应方面，政府必须确保供应商和杂货商的货源充足，以免发生“有固本没有白米”的情况。我也希望政府确保杂货商在收到固本后可以尽快获得款项，以免最后杂货商因为迟迟收不到款项而拒绝售卖ST15白米。
白米固本不应该容易仿冒，如果固本遗失了，当局将如何补偿？政府需要确保有效的发放机制，如果寄失的话，受惠者不但会心急如焚，同时也会面对种种问题。当局应该执行一些安全措施，避免滥用或不法集团用于敛财。当局也应该有监督系统，确保受惠者都可以拿到固本，重要的是把需要帮助的人都纳入名单，所有的程序都应该简单快速，不要繁文缛节。
如果白米固本制度有效，政府应该扩大到其它日常用品，譬如白糖、食油、面粉等，确保政府的补贴让需要的一群受惠。
至于汽油和柴油补贴重组工作，政府一直都致力将汽油维持在最低价格，显示政府一直以民为本。重要的是，我们不应该一直要求政府用国油的盈利来当作补贴，因为国油是我国重要的收入来源，以盈利当补贴会影响到我国经济。
政府在刺激经济配套下宣布会增加人民亲善房屋（Rumah Mesra Rakyat）。这项计划是好的，不过我希望当局可以改善传递系统，因为连领取表格也太难了！我目前才拿到5份表格，再次申请更多表格后已经等了好几个月，都没有下文。
我国的预算案是赤字预算案，2010年的赤字预料是5.4%。减低赤字的其中一个方法是提高人民收入或减少开支。虽然预料2010年国家收入会降低高达8.4%，不过政府的目标是减少13.7%的开支。我希望政府达到减少开支的目标以控制赤字。最近，政府成立一个特别委员会来确保传递系统能更有效，避免重复发生总稽查司报告中的问题。
总稽查司报告可以被视为是整顿传递系统的工作，这显示政府保持透明化，没有隐藏错误。
政府在这项预算案下声明，销售税的研究工作正进入尾声。实行销售税可以提高国家收入，要知道石油收入是不可能永久维持下去的，而且惠誉国际评级（Fitch rating）在数月前已降低令吉的评级。
销售税不应该加重低收入群的负担。销售税是根据消费来收取的税，这意味着我们只有在买东西或使用服务时才需要给销售税。政府必须确保销售税的制度是公平的，即符合“能者多付”原则。
目前销售税有许多不同执行方法，譬如加拿大和新加坡的销售税扣除额可以让低收入群换取现金，在澳洲许多生活必需品没有征收销售税，譬如未经过切开处理的鸡、面包、未切开的水果等。或许，政府不应该对价格低于5万令吉以下的汽车和25万令吉以下的房屋征收销售税。销售税制度复杂，不应该仓促进行。政府应该规定供应商在购买被抽取销售税货品后可以获得扣除额，避免双重销售税，同时也应该规定涉及销售税的商业必须注册，以监督销售税的实施和扣除额。
如此一来，销售税将涵盖“影子经济”（shadow economy），因为所有商业将在销售税下注册，以申领扣除额。所有，如果销售税制度有系统进行，税率也不会太高的话，就可以增加国家收入，稳定国家经济。
2010年财政预算案是第九大马计划最后一个预算案，不过对奠定新经济模式的基础，和作为第十大马计划的开始来说，这是一个重要的预算案。我国在1970年至1987年，我国的人均收入每年以8.9% 成长，从1千零70令吉成长至4千537令吉，而1987年至2008年间，人均收入每年提高8.9%， 从4千537令吉增至2万5千784令吉。
如果我们要在2020年达到先进国的目标，我国的经济成长率在未来10年必须达到至少8%。
如果经济成长率在未来10年达不到至少8%，将拖慢我国达到先进国目标的脚步。要达到先进国目标，我国必须迈向高收入国家。根据世界银行最新的指标，高收入经济的定义里，国民个人总收入（Gross National Income, GNI）要达到1万2千美元（大概4万2千240令吉）才是高收入国家，到2020年，这个标准会提高到1万7千美元（大概5万9千840令吉）。
不过，我国目前的国民总收入只有7千美元（大概2万4千640令吉），在世界排名第85，算是中等收入之上的国家，可是还有一段距离才成为高收入国家。
因为受到世界经济放缓的影响，我国今年的经济成长率预料是负3%，2010年的经济成长率也不会很高， 这会导致我国人均收入从2万5千784令吉降低至2万4千零55令吉。同时期，我国人民购买力会从1万5千美元降至1万2千826美元。
目前我们正面对严峻的经济发展挑战，需要重新检讨现有经济模式，以制定新经济模式。我们不能太依赖出口工业或出口原产品来提高人均收入。而且，在我国营运的公司太依赖外劳和缺乏训练的员工，特别是制造业和服务业。私人界对革新工作、科技和新生产技术的投资感到负担，这种现象是我国迈向高收入国家的阻力。
我们需要研究一个适合的经济成长方式来解决上述困境，以增加人均收入，并增加高收入经济领域。我们必须注意新经济成长理论，譬如开放、竞争、改变和革新，因为世界越来越开放。
首相已经推出多项重要政策，显示首相正带领我国迈向先进国。“一个马来西亚”的口号“人民优先，绩效至上”、放宽27个服务次领域和金融领域条件、六大关键领域和关键绩效指标、废除外资委员会和设立国家股份公司（EKUINAS），显示政府严正看待经济挑战。
Terima kasih kepada YBhg Tan Sri kerana memberi saya peluang untuk turut membahas dalam belanjawan 2010. Kita tahu bahawa badget ini diumumkan di dalam keadaan yang tidak begitu positive disebabkan kemelesetan ekonomi dunia yang menyebabkan eksport kita menurun, pendapatan Negara menurun dan KDNK juga negative.
Memandangkan ia merupakan masa mencabar, kerajaan memang prihatian dan YAB PM patut diberi pujian kerana dapat menyampaikan badget yang boleh dikatakan mesra rakyat. Malah pelepasan cukai dinaikkan dariada RM8,000 kepada RM9,000 dan kadar cukai persendirian dikurangkan 1 mata peratusan daripada 27% kepada 26% dan pelbagai insentif dan peruntukkan diberi untuk memacu Negara ke arah ekonomi berpendapatan tinggi.
Saya hanya mempunyai beberapa pekara yang saya ingin bangkitkan.
Bajet ini mempunyai pelbagai usaha untuk tujuan meningkatkan kesejahterakan rakyat. Saya ingin bercadang untuk meningkatkan taraf kehidupan rakyat secara lebih efektif kerajaan harus mengkaji secara menyeluruh untuk mengimplementasi gaji minima.
Dengan perlaksanaan tangga gaji yang minimum, Malaysia dapat mengurangkan pengangguran dan akan menarik minat golongan-golongan muda untuk menyumbang tenaga kepada Negara dan seterusnya tindakan ini juga dapat mengurangkan pergantungan ke atas tenaga pekerja asing.
Akan tetapi terdapat mereka yang berpendapat seperti Persekutuan Majikan-majikan Malaysia (MEF), bahawa dasar gaji minima akan menjadikan Malaysia sebuah Negara yang memerlukan kos yang tinggi untuk menjalankan perniagan dan dengan itu, kurang kompetitif mengakibatkan jumlah pelabur asing yang ingin membuat pelaburan di Malaysia akan berkurangan. Tetapi ini hanya akan berlaku sekiranya gaji minimum diperkenalkan tanpa mengira industry dan pada kadar yang sama.
Pada peringkat permulaan, Malaysia boleh mengambil satu dasar gaji minimum berdasarkan keadaan sektor atau jenis pekerjaan. Faktor yang boleh diambil untuk pertimbangan dalam menentukan gaji minimum termasuk sosial dan ekonomi seperti kos sara hidup, lokasi geografi dan tinjauan ekonomi sektor. Sementara itu, mod pelaksanaan itu boleh ditentukan oleh Kerajaan sama ada melalui perundangan, perjanjian kontrak bersama Ahli Kesatuan Kerja union/wakil pekerja atau perjanjian pihak ketiga yang mewakili perniagaan, pekerja dan badan-badan Kerajaan.
Dengan melaksanakan satu dasar gaji minimum ia akan menjana satu perubahan dalam model ekonomi kerana kesan dalam peningkatan kos. Peningkatan dalam kos perniagaan akan menyebabkan pengeluar-pengeluar atau majikan-majikan cuba menyesuaikan, menginovasi, mengubah prosedur-prosedur atau melabur dalam meningkatkan produktiviti dan kecekapan bagi mengimbangi kos operasi yang semakin meningkat. Majikan-majikan juga sanggup melabur dalam teknologi dan menyediakan latihan untuk memperoleh lebih nilai daripada pekerja-pekerja mereka. Gaji minimum yang munasabah pasti akan memberi satu impak yang positif kepada pekerja-pekerja agar mereka akan berusaha lebih gigih terhadap pekerjaan seterusnya meningkatkan tahap produktiviti. Dengan penglibatan lebih banyak orang tempatan ia juga dapat mengurangkan sikap kebergantungan kepada tenaga kerja asing.
Perubahan sikap pekerja-pekerja bersama dengan latihan dan pelaburan teknologi, akan membantu meningkat produktiviti, quality output dan kemahiran pekerja. Peningkatan mutu pekerja serta kemahiran tentu akan menarik pelabur asing untuk melabur di negara kita.
Dasar gaji minimum juga akan membolehkan satu anggaran gaji minimum mengikut jam ditubuhkan. Dengan mengadakan upah yang minimum mengikut jam juga, konsep kerja separuh masa atau waktu kerja flexible boleh dilaksanakan. Konsep kerja sambilan juga harus digalakkan supaya lebih ramai rakyat Malaysia mempunyai pekerjaan dan selain itu, dapat menyumbang kepada ekonomi terutama kepada golongan belia dan wanita. Seperkara lagi, ramai wanita yang terlatih yang pernah meninggalkan kerjaya mereka dahulu demi menjaga keluarga-keluarga/rumahtangga mendapat galakkan dan peluang untuk bekerja semula mengikut keadaan dan waktu kerja yang bersesuaian. Ini akan membuatkan mereka lebih bebas dan negara juga akan kurang bergantung kepada tenaga kerja asing.
Hasil dari perlaksanaan dasar upah minimum, pekerja-pekerja adalah lebih yakin dan mempunyai jaminan mengenai amaun pulang gaji, maka mereka bolehlah membuat bajet untuk belanjawan setiap bulan. Pengurangan tenaga pekerja asing dengan peningkatan pekerja-pekerja tempatan memberi satu kesan yang besar. Bayangkan sekiranya 3 juta tenaga pekerja asing digantikan dengan pekerja-pekerja tempatan, ini akan mengurangkan pengangguran dan menurunkan kadar remittance ke luar negara yang kian meningkat sehingga mencapai RM18billion pada tahun 2008. Pekerja-pekerja tempatan akan membelanjakan pendapatan mereka di sini dan ini akan merangsankan ekonomi tempatan.
Oleh yang demikian, masanya telah tiba untuk Kerajaan menubuhkan satu jawatankuasa dasar gaji minimum dengan wakil-wakil daripada pihak kerajaan dan sektor-sektor swasta dengan tujuan memastikan gaji pekerja-pekerja reflektif mengikut ekonomi semasa. Kewujudan satu dasar upah minimum akan banyak membantu rakyat, menjana muhibah, merangsang ekonomi dan membantu Malaysia dalam menggerakkan daripada satu industri asas kos yang rendah kepada model ekonomi tinggi.
Di samping itu, di badget ini kerajaan telah mengumukan langkah untuk terus memberi subsidi untuk barang keperluan asas dan juga petrol dan menstruktur semula subsidi agar ia lebih adil dan dapat menolong golongan yang dituju. Ini adalah langkah yang baik dan saya berharap dengan pengstrukturan subsidi, perbelanjaan kerajaan dapat dikurangkan agar wang yang dijimatkan dapat disalurkan kepada sektor yang memerlukan bantuan seperti sector pengangkutan. Cara menjalankan sistem pengedaran subsidi akan melihat kegunaan mykad dengan lebih intensif. Baru-baru in Untuk memanfaatkan golongan berpendapatan rendah, Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani akan melaksanakan sistem kupon Beras pada hujung tahun ini. Saya difahamkan Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani akan menggunakan senarai penerima e-kasih sebagai penerima kuopon beras dan sebanyak 200 ribu keluarga akan menerima kupon beras untuk mendapatkan beras ST15.
Sebagaimana yang kita tahu, pemberian kupon ini adalah untuk menggantikan sistem pemberian subsidi beras kepada pengilang dan pemborong beras yang membelanjakan RM60 juta sebulan atau RM720 juta setahun. Walaupun begitu banyak subsidi diberi, golongan yang dituju masih tidak mendapat subsidi beras. Sistem koupon beras mungkin adalah cara yang boleh digunakan untuk mengurangkan masalah penyalahgunaan atau pembaziran subsidi beras.
Tetapi, dalam penentuan penerima koupon beras atau sebarang subsidi, selain dari mengikut system e-kasih, kerajaan patut merangkumi mereka yang telah diluluskan melalui program cari atau sebarang program yang mengesahkan mereka adalah berpendatan rendah perlu diberi pertolongan yang sewajarnya. Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Komuniti, Kementerian Pertanian dan juga jabatan-jabatan negara patut bekerjasama supaya senarai yang lebih lengkap dan jangan ada yang tercicir atau tertinggal.
Masalahnya menolong mereka yang dibawah garis panduan kemiskinan sahaja adalah tidak mencukupi. Sebanyak 498,0000 keluarga mempunyai pendapatan kurang daripada RM1 ribu sebulan dan mereka juga wajar diberi subsidi kerana pada masa ini RM1,000 adalah sukar untuk mereka menampung sebuah keluarga yang mempunyai anak 2 atau 3 jika subsidi tidak diberi.
Dari segi pembekalan kerajaan perlu memastikan pembekalan beras adalah mencukupi kepada pengedar dan kedai runcit di selurush pelusuk Negara untuk mengelakkan kemungkinan timbul masalah “ada kuopon tapi tiada beras. Saya juga berharap kerajaan akan memastikan peruncit yang menerima kuopon beras boleh mendapat bayaran secepat mungkin untuk mengelakan masalah tunggu-menunggu dan akhirnya menyebabkan peruncit tidak menerima koupon apabila menjual beras ST15.
Koupon-koupun ini juga harus tidak senang ditiru dan kalau hilang apa mekanisme untuk mendapat balik koupun beras. Kerajaan perlu memastikan sistem penyampaian yang efisyen dan jika melalui pos dan hilang bagaimanakah penerima tahu kerana mereka akan menunggu dan ini akan meyebabkan pelbagai kesukaran. Lebih banyak safety feature perlu ada pada koupun untuk mengelak penyelewangan atau sindiket dari menyalahgunakan koupun untuk mangaut keuntungan. Sistem untuk memantau agar penerima betul-betul menerima koupun ini juga penting dan jika yang tertinggal bagaimanakah mereka dapat dimasukkan kedalam senarai untuk mendapat bantuan. Semua process ini harus ringkas, cepat dan tidak dibelungui karenah birokrasi.
Jika sistem kupon beras adalah berkesan, kerajaan harus melaksanakan sistem ini ke atas barangan keperluan harian lain seperti gula, minyak masak, tepung dan lain-lain untuk memastikan subsidi kerajaan memanfaatkan golongan yang memerlukan bantuan.
Untuk pengstrukturan minyak petrol dan diesel yang akan dilancarkan, ia menunjuk bahawa kerajaan sentiasa mengutamakan rakyat kerana selama ini harga minyak pam dikekalkan serendah boleh untuk mengurangkan kos kehidupan rakyat. Adalah penting bahawa kita tidak seharusnya sentiasa mengharapkan kerajaan mengguna kebanyakkan keuntungan petronas hanya untuk subsidi kerana ini tentu akan menjejaskan masa depan Petronas yang merupakan penjana pendapatan negara yang penting.
Kerajaan di dalam pakej rangsangan ekonomi telah mengumumkan tujuan untuk meningkatkan bilangan rumah mesra rakyat. Meningkatkan pemilikan rumah dengan membantu dalam pembinaan rumah merupakan satu program yang disambut baik dan prihatian. Akan tetapi dari system penyampaian saya berharap ia dapat diperbaiki kerana untuk mendapat borang permohonan juga menjadi satu pekara yang rumit. Sudah berbulan-bulan saya menunggu borang tapi sehingga sekarang hanya mendapat borang sebanyak 5 keping sahaja.
Kita tahu bahawa negara kita dalam bajet deficit dan untuk tahun 2010 defisit yang dianggarkan adalah 5.4%. Salah satu cara untuk mengurang deficit adalah meningkat pendapatan atau mengurangkan perbelanjaan. Walaupun pendapatan kerajaan dianggar turun sebanyak 8.4% untuk tahun 2010, sasaran untuk mengurangkan perbelanjaan adalah sebanyak 13.7%. Saya berharap pengurangan perbelanjaan dapat dicapai agar deficit kita terkawal. Baru-baru ini kerajaan juga telah menubuhkan jawatankuasa petugas khas untuk memastikan sistem penyampaian lebih berkesan pada masa depan dan untuk mengelak masalah yang tertara di Laporan Audit Negara tidak berulang lagi.
Laporan Audit Negara harus dilihat secara positif sebagai usaha untuk mengemas kini sistem penyampaian dan laporan ini juga jelas menunjukkan kerajaan adalah telus dan tidak menyembunyi sebarang kesalahan.
Di bajet ini kerajaan juga telah mengumumkan bahawa mereka dalam peringkat akhir kajian perlaksanaan cukai barangan dan perkhidmatan (GST). Perlaksanaan GST adalah perlu untuk meningkat pendapatan negara dan memandang bahawa sumber pendapatan negara dari minyak tidak mungkin berterusan selama-lamanya. Selain into baru beberapa bulan dahulu Fitch ratings telah menurun rating mata wang ringgit.
Jika GST dilancarkan ia tidak harus membebankan golongan berpendapatan rendah. GST sebenarnya adalah cukai yang berasakan consumption. Ini bermakna kita hanya perlu bayar cukai setiap kali kita membeli barang atau perkhidmatan. Maka apa yang penting apabila GST dilancarkan adalah kerajaan perlu memastikan GST yang diperkenalkan adalah ‘equitable’ dimana kebanyakkan cukai akan ditanggung oleh mereka yang mampu sahaja.
Terdapat pelbagai system GSTseperti di Canada dan Singapore GST kredit yang boleh ditukar kepada wang diberi kepada golongan berpendapatan yang rendah, di Australia terdapat kebanyakkan barang keperluan asas tidak dikenakan GST jika ia tidak diproses seperti ayam yang belum dipotong, roti, buah-buahan yang tidak dipotong dan sebagainya. Mungkin nilai barang seperti kereta dibawah RM50,000 tidak dikenakan GST atau rumah murah di bawah RM250,000. Sistem GST adalah complex dan tidak harus diperkenalkan dan dilaksanakan dengan terburu-buru. Perlu terdapat system untuk membolehkan pembekal mendapat kredit untuk barang yang dibayar GST agar GST tidak melipat ganda setiap kali terdapat transksasi dan juga pendaftaran perniagaan GST untuk memantau GST yang dibayar serta kredit yang dituntut.
Dengan ini, GST dapat merangkumi dengan lebih lengkap ‘ekonomi bayang’ atau shadow economy kerana setiap perniagaan akan berdaftar di bawah GST supaya dapat menuntut balik kredit untuk GST yang dibayar semasa membeli barang. Oleh itu, jika GST dilaksanakan dengan sistematik dan kadarnya adalah tidak terlalu tinggi maka ia akan meningkatkan hasil kutipan kerajaan dan memperkukuhkan keadaan kewangan negara.
Bajet 2010 merupakan bajet terakhir untuk rancangan Malaysia kesembilan, tetapi ianya amat penting sebagai asas pembentukan model ekonomi baru dan sebagai permulaan kepada Rancangan Malaysia ke-10. Kalau kita imbas kembali dari segi pendapatan kasar negara perkapita dari tahun 1970 dan 1987, pendapatan kasar negara per kapita tumbuh pesat pada 8.9% setiap tahun daripada RM1,070 kepada RM4,537 manakala sepanjang tempoh di antara 1987 dan 2008, pendapatan negara kasar per kapita meningkat 8.6% setiap tahun daripada RM4,537 kepada RM25,784.
Jika kita ingin menjadi negara maju menjelang 2020, pertumbuhan ekonomi Malaysia mesti mencapai kadar pertumbuhan tahunan sekurangnya-kurangnya 8 peratus dalam tempoh 10 tahun yang akan datang.
Pertumbuhan yang kurang daripada tahunan 8% akan melewatkan pencapaian matlamat Wawasan 2020. Untuk mencapai matlamat negara maju, negara kita harus ke arah ekonomi berpendapatan tinggi. Menurut piawaian Bank Dunia, pencapaian Pendapatan Negara Kasar (GNI) sehingga AS$12,000 (hampir RM 42,240) barulah dikategorikan sebagai ekonomi berpendapatan tinggi. Manakala piawaian ini akan dinaikkan hingga AS$17,000 (hampir RM59,840) menjelang tahun 2020.
Akan tetapi, Pendapatan Negara Kasar (GNI) Negara kita setakat ini hanya mencapai AS$7,000 (hampir RM24,640) dan menduduki tempat ke-85 di dunia.
Disebabkan krisis global, negara kita menghadapi kemerosotan ekonomi, yang menyebabkan kadar pertumbuhan negative untuk tahun 2009 dan kadar pertumbuhan yang minima untuk tahun 2010. Ini menyebabkan pendapatan negara kasar per kapita kita dari tahun 2008 hingga 2009 turun dari RM25,784 ke RM24,055. Malah purchasing power parity juga turun dari US15,040 ke US12,826 pada masa yang sama.
Sekarang kita berada di tempoh kritikal pembangunan ekonomi, dan perlu mengkaji semula system ekonomi untuk beranjak kepada satu bentuk model ekonomi baru. Kita tidak boleh terlalu bergantung kepada eksport perindustrian atau eksport komoditi untuk meningkat pendapatan perkapita negara. Ditambah pula, syarikat-syarikat beroperasi di Malaysia terlalu bergantung kepada buruh asing murah dan kurang mahir, terutama sekali dalam pembuatan dan sektor-sektor perkhidmatan. Syarikat-syarikat swasta masih keberatan untuk menginovasikan dan melabur dalam teknologi jimat buruh dan teknik-teknik pengeluaran baru. Syarat-syarat ini juga telah menyebabkan ekonomi kita terperangkap di pertengahan bagi menjana pendapatan.
Kita perlu memikirkan dimana ekonomi dapat mengatasi kebuntuan ini dengan mengkaji semula pertumbuhan model kita dengan mengambil satu langkah bagi membantu menggandakan pendapatan per kapita di sektor pembangunan dan menyertai pangkat-pangkat bagi ekonomi-ekonomi berpendapatan tinggi. Teori-teori pertumbuhan baru-baru ini merujuk kepada keterbukaan, pertandingan, perubahan dan inovasi maka strategi-strategi pertumbuhan di bawah model ekonomi baru itu mesti mengambil perhatian pandangan ini kerana dunia kini lebih terbuka dan bersepadu.
Oleh itu, YAB Perdana Menteri telah memperkenalkan beberapa langkah penting yang menunjukkan beliau ingin mentransformasikan Malaysia kearah negara maju. Konsep Gagasan satu Malaysia, rakyat didahulukan, pencapaian diutamakan, diperkenalkan dan juga liberalisasi 27 sub sector perkhidmatan dan kewangan, Melaksanakan NRA dan KPI, memansuhkan FIC dan penubuhan EKUINAS, menunjuk bahawa kerajaan serius untuk menangani cabaran pada masa kini. Dengan ini saya mohon menyokong badget 2010.
首相这次宣布的是一个亲民的预算案，例如个人所得税扣额从8千令吉增至9千令吉，个人所得税从27%减至26%等。此外，政府也宣布多项让我国迈向高收入国家的措施。
2010年财政预算案推出许多提高人民生活的措施。我建议政府应该全面检讨和实施最低薪金制度，以更有效地提高人民的生活水平。
推行最低薪金制度的话，我国失业率将减低，同时可以吸引更多年轻人留在国内工作，减少国家对外劳的依赖。
不过，一些组织例如全国雇主联合会认为，最低薪金制将提高在我国投资的商业成本，国家竞争力随之降低，最后导致外资却步，不过我认为，如果最低薪金制根据不同的领域来制定，就不会出现这种现象。
作为起步，我国可以根据领域或工作性质来制定最低薪金，当局可以根据社会和经济因素来考量，例如生活成本、地理位置等因素。同时，政府可以通过法律，或与职工会、雇员代表或代表公司的第三方、雇员或非政府组织的合约来执行这项政策。
因为最低薪金制会提高成本，所以可以改变国家经济模式。商业成本提高可以让出口商或雇主进行更多革新、改变或生产力和效率方面的投资，以平衡生产成本。雇主也会更愿意在科技投资，以及为员工提供训练。合理的最低薪金肯定会为雇员带来好处，并从中提高生产力。此外，更多本地人留在本地工作也可以减少依赖外劳。
经过训练和拥有科技方面的知识后，雇员的态度也会改变，这就可以提高生产力、素质和雇员的技能，从中吸引外资来马。
另一方面，最低薪金制也可以衍生出每小时最低薪金的制度，每小时最低薪金可以让更多人进行兼职或拥有弹性的工作时间，如此一来，国人可以更容易找到工作，进而为经济贡献，特别是年轻人和女性。所以，那些接受过良好教育或训练，最后却因为照顾家庭而放弃工作的女性就有机会根据情况和适合的时间，重新回到职场，这可以让她们更自由，国家也可以减少依赖外劳。
执行最低薪金制的话，雇员的财务状况会更有保障，他们就可以进行每个月财务预算。减少依赖外劳，增加本地员工的影响其实很大。试想像，如果目前3百万外劳都被本地雇员取代，失业率会降低；外汇流失也会减少，我国2008年共有180亿令吉外汇就是这样流失的。而且，本地雇员会在国内消费，刺激本地经济。
因此，现在是政府成立最低薪金制委员会的时候了。政府应该与私人界合作，确保雇员的薪金符合经济情况。最低薪金制将协助人民，刺激经济，从依赖低成本工业转为高经济发展模式。
此外，政府在预算案中宣布提供日常用品和汽油补贴，以及重新调整补贴制度，以帮助到真正需要帮助的人。我希望随着补贴机制重组，政府可以减少开支，省下来的款项可以用在其他领域，例如交通方面。新的汽油补贴机制可以让大马卡的用途更广泛。
最近，为了帮助低收入群，农业及农基工业部将在今年杪实行白米固本制度。根据了解，农业部会根据e-kasih名单来发固本，多达20万户家庭将可以持固本购买ST15 白米。
白米固本制度是政府取代发补贴给白米厂商和批发商的制度而推行的，政府每月需要给厂商的补贴是6千万令吉，或一年7亿2千万令吉。虽然政府发出补贴，可是还是有人投诉买不到ST15白米，享受不到政府补贴。白米固本可以减少白米补贴被滥用。
可是，当局在确定受惠者时，除了使用e-kasih名单，政府应该纳入“寻找计划”受惠者或其他低收入者。妇女、家庭及社会发展部、农业部和其他相关单位应该合作制定更完整的名单，确保不会遗漏需要帮助的人士。
问题是，协助贫穷线下的人民并不足够。目前有498万户家庭月入少过1千令吉，他们也应该获得补贴。
在白米供应方面，政府必须确保供应商和杂货商的货源充足，以免发生“有固本没有白米”的情况。我也希望政府确保杂货商在收到固本后可以尽快获得款项，以免最后杂货商因为迟迟收不到款项而拒绝售卖ST15白米。
白米固本不应该容易仿冒，如果固本遗失了，当局将如何补偿？政府需要确保有效的发放机制，如果寄失的话，受惠者不但会心急如焚，同时也会面对种种问题。当局应该执行一些安全措施，避免滥用或不法集团用于敛财。当局也应该有监督系统，确保受惠者都可以拿到固本，重要的是把需要帮助的人都纳入名单，所有的程序都应该简单快速，不要繁文缛节。
如果白米固本制度有效，政府应该扩大到其它日常用品，譬如白糖、食油、面粉等，确保政府的补贴让需要的一群受惠。
至于汽油和柴油补贴重组工作，政府一直都致力将汽油维持在最低价格，显示政府一直以民为本。重要的是，我们不应该一直要求政府用国油的盈利来当作补贴，因为国油是我国重要的收入来源，以盈利当补贴会影响到我国经济。
政府在刺激经济配套下宣布会增加人民亲善房屋（Rumah Mesra Rakyat）。这项计划是好的，不过我希望当局可以改善传递系统，因为连领取表格也太难了！我目前才拿到5份表格，再次申请更多表格后已经等了好几个月，都没有下文。
我国的预算案是赤字预算案，2010年的赤字预料是5.4%。减低赤字的其中一个方法是提高人民收入或减少开支。虽然预料2010年国家收入会降低高达8.4%，不过政府的目标是减少13.7%的开支。我希望政府达到减少开支的目标以控制赤字。最近，政府成立一个特别委员会来确保传递系统能更有效，避免重复发生总稽查司报告中的问题。
总稽查司报告可以被视为是整顿传递系统的工作，这显示政府保持透明化，没有隐藏错误。
政府在这项预算案下声明，销售税的研究工作正进入尾声。实行销售税可以提高国家收入，要知道石油收入是不可能永久维持下去的，而且惠誉国际评级（Fitch rating）在数月前已降低令吉的评级。
销售税不应该加重低收入群的负担。销售税是根据消费来收取的税，这意味着我们只有在买东西或使用服务时才需要给销售税。政府必须确保销售税的制度是公平的，即符合“能者多付”原则。
目前销售税有许多不同执行方法，譬如加拿大和新加坡的销售税扣除额可以让低收入群换取现金，在澳洲许多生活必需品没有征收销售税，譬如未经过切开处理的鸡、面包、未切开的水果等。或许，政府不应该对价格低于5万令吉以下的汽车和25万令吉以下的房屋征收销售税。销售税制度复杂，不应该仓促进行。政府应该规定供应商在购买被抽取销售税货品后可以获得扣除额，避免双重销售税，同时也应该规定涉及销售税的商业必须注册，以监督销售税的实施和扣除额。
如此一来，销售税将涵盖“影子经济”（shadow economy），因为所有商业将在销售税下注册，以申领扣除额。所有，如果销售税制度有系统进行，税率也不会太高的话，就可以增加国家收入，稳定国家经济。
2010年财政预算案是第九大马计划最后一个预算案，不过对奠定新经济模式的基础，和作为第十大马计划的开始来说，这是一个重要的预算案。我国在1970年至1987年，我国的人均收入每年以8.9% 成长，从1千零70令吉成长至4千537令吉，而1987年至2008年间，人均收入每年提高8.9%， 从4千537令吉增至2万5千784令吉。
如果我们要在2020年达到先进国的目标，我国的经济成长率在未来10年必须达到至少8%。
如果经济成长率在未来10年达不到至少8%，将拖慢我国达到先进国目标的脚步。要达到先进国目标，我国必须迈向高收入国家。根据世界银行最新的指标，高收入经济的定义里，国民个人总收入（Gross National Income, GNI）要达到1万2千美元（大概4万2千240令吉）才是高收入国家，到2020年，这个标准会提高到1万7千美元（大概5万9千840令吉）。
不过，我国目前的国民总收入只有7千美元（大概2万4千640令吉），在世界排名第85，算是中等收入之上的国家，可是还有一段距离才成为高收入国家。
因为受到世界经济放缓的影响，我国今年的经济成长率预料是负3%，2010年的经济成长率也不会很高， 这会导致我国人均收入从2万5千784令吉降低至2万4千零55令吉。同时期，我国人民购买力会从1万5千美元降至1万2千826美元。
目前我们正面对严峻的经济发展挑战，需要重新检讨现有经济模式，以制定新经济模式。我们不能太依赖出口工业或出口原产品来提高人均收入。而且，在我国营运的公司太依赖外劳和缺乏训练的员工，特别是制造业和服务业。私人界对革新工作、科技和新生产技术的投资感到负担，这种现象是我国迈向高收入国家的阻力。
我们需要研究一个适合的经济成长方式来解决上述困境，以增加人均收入，并增加高收入经济领域。我们必须注意新经济成长理论，譬如开放、竞争、改变和革新，因为世界越来越开放。
首相已经推出多项重要政策，显示首相正带领我国迈向先进国。“一个马来西亚”的口号“人民优先，绩效至上”、放宽27个服务次领域和金融领域条件、六大关键领域和关键绩效指标、废除外资委员会和设立国家股份公司（EKUINAS），显示政府严正看待经济挑战。
Terima kasih kepada YBhg Tan Sri kerana memberi saya peluang untuk turut membahas dalam belanjawan 2010. Kita tahu bahawa badget ini diumumkan di dalam keadaan yang tidak begitu positive disebabkan kemelesetan ekonomi dunia yang menyebabkan eksport kita menurun, pendapatan Negara menurun dan KDNK juga negative.
Memandangkan ia merupakan masa mencabar, kerajaan memang prihatian dan YAB PM patut diberi pujian kerana dapat menyampaikan badget yang boleh dikatakan mesra rakyat. Malah pelepasan cukai dinaikkan dariada RM8,000 kepada RM9,000 dan kadar cukai persendirian dikurangkan 1 mata peratusan daripada 27% kepada 26% dan pelbagai insentif dan peruntukkan diberi untuk memacu Negara ke arah ekonomi berpendapatan tinggi.
Saya hanya mempunyai beberapa pekara yang saya ingin bangkitkan.
Bajet ini mempunyai pelbagai usaha untuk tujuan meningkatkan kesejahterakan rakyat. Saya ingin bercadang untuk meningkatkan taraf kehidupan rakyat secara lebih efektif kerajaan harus mengkaji secara menyeluruh untuk mengimplementasi gaji minima.
Dengan perlaksanaan tangga gaji yang minimum, Malaysia dapat mengurangkan pengangguran dan akan menarik minat golongan-golongan muda untuk menyumbang tenaga kepada Negara dan seterusnya tindakan ini juga dapat mengurangkan pergantungan ke atas tenaga pekerja asing.
Akan tetapi terdapat mereka yang berpendapat seperti Persekutuan Majikan-majikan Malaysia (MEF), bahawa dasar gaji minima akan menjadikan Malaysia sebuah Negara yang memerlukan kos yang tinggi untuk menjalankan perniagan dan dengan itu, kurang kompetitif mengakibatkan jumlah pelabur asing yang ingin membuat pelaburan di Malaysia akan berkurangan. Tetapi ini hanya akan berlaku sekiranya gaji minimum diperkenalkan tanpa mengira industry dan pada kadar yang sama.
Pada peringkat permulaan, Malaysia boleh mengambil satu dasar gaji minimum berdasarkan keadaan sektor atau jenis pekerjaan. Faktor yang boleh diambil untuk pertimbangan dalam menentukan gaji minimum termasuk sosial dan ekonomi seperti kos sara hidup, lokasi geografi dan tinjauan ekonomi sektor. Sementara itu, mod pelaksanaan itu boleh ditentukan oleh Kerajaan sama ada melalui perundangan, perjanjian kontrak bersama Ahli Kesatuan Kerja union/wakil pekerja atau perjanjian pihak ketiga yang mewakili perniagaan, pekerja dan badan-badan Kerajaan.
Dengan melaksanakan satu dasar gaji minimum ia akan menjana satu perubahan dalam model ekonomi kerana kesan dalam peningkatan kos. Peningkatan dalam kos perniagaan akan menyebabkan pengeluar-pengeluar atau majikan-majikan cuba menyesuaikan, menginovasi, mengubah prosedur-prosedur atau melabur dalam meningkatkan produktiviti dan kecekapan bagi mengimbangi kos operasi yang semakin meningkat. Majikan-majikan juga sanggup melabur dalam teknologi dan menyediakan latihan untuk memperoleh lebih nilai daripada pekerja-pekerja mereka. Gaji minimum yang munasabah pasti akan memberi satu impak yang positif kepada pekerja-pekerja agar mereka akan berusaha lebih gigih terhadap pekerjaan seterusnya meningkatkan tahap produktiviti. Dengan penglibatan lebih banyak orang tempatan ia juga dapat mengurangkan sikap kebergantungan kepada tenaga kerja asing.
Perubahan sikap pekerja-pekerja bersama dengan latihan dan pelaburan teknologi, akan membantu meningkat produktiviti, quality output dan kemahiran pekerja. Peningkatan mutu pekerja serta kemahiran tentu akan menarik pelabur asing untuk melabur di negara kita.
Dasar gaji minimum juga akan membolehkan satu anggaran gaji minimum mengikut jam ditubuhkan. Dengan mengadakan upah yang minimum mengikut jam juga, konsep kerja separuh masa atau waktu kerja flexible boleh dilaksanakan. Konsep kerja sambilan juga harus digalakkan supaya lebih ramai rakyat Malaysia mempunyai pekerjaan dan selain itu, dapat menyumbang kepada ekonomi terutama kepada golongan belia dan wanita. Seperkara lagi, ramai wanita yang terlatih yang pernah meninggalkan kerjaya mereka dahulu demi menjaga keluarga-keluarga/rumahtangga mendapat galakkan dan peluang untuk bekerja semula mengikut keadaan dan waktu kerja yang bersesuaian. Ini akan membuatkan mereka lebih bebas dan negara juga akan kurang bergantung kepada tenaga kerja asing.
Hasil dari perlaksanaan dasar upah minimum, pekerja-pekerja adalah lebih yakin dan mempunyai jaminan mengenai amaun pulang gaji, maka mereka bolehlah membuat bajet untuk belanjawan setiap bulan. Pengurangan tenaga pekerja asing dengan peningkatan pekerja-pekerja tempatan memberi satu kesan yang besar. Bayangkan sekiranya 3 juta tenaga pekerja asing digantikan dengan pekerja-pekerja tempatan, ini akan mengurangkan pengangguran dan menurunkan kadar remittance ke luar negara yang kian meningkat sehingga mencapai RM18billion pada tahun 2008. Pekerja-pekerja tempatan akan membelanjakan pendapatan mereka di sini dan ini akan merangsankan ekonomi tempatan.
Oleh yang demikian, masanya telah tiba untuk Kerajaan menubuhkan satu jawatankuasa dasar gaji minimum dengan wakil-wakil daripada pihak kerajaan dan sektor-sektor swasta dengan tujuan memastikan gaji pekerja-pekerja reflektif mengikut ekonomi semasa. Kewujudan satu dasar upah minimum akan banyak membantu rakyat, menjana muhibah, merangsang ekonomi dan membantu Malaysia dalam menggerakkan daripada satu industri asas kos yang rendah kepada model ekonomi tinggi.
Di samping itu, di badget ini kerajaan telah mengumukan langkah untuk terus memberi subsidi untuk barang keperluan asas dan juga petrol dan menstruktur semula subsidi agar ia lebih adil dan dapat menolong golongan yang dituju. Ini adalah langkah yang baik dan saya berharap dengan pengstrukturan subsidi, perbelanjaan kerajaan dapat dikurangkan agar wang yang dijimatkan dapat disalurkan kepada sektor yang memerlukan bantuan seperti sector pengangkutan. Cara menjalankan sistem pengedaran subsidi akan melihat kegunaan mykad dengan lebih intensif. Baru-baru in Untuk memanfaatkan golongan berpendapatan rendah, Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani akan melaksanakan sistem kupon Beras pada hujung tahun ini. Saya difahamkan Kementerian Pertanian dan Industri Asas Tani akan menggunakan senarai penerima e-kasih sebagai penerima kuopon beras dan sebanyak 200 ribu keluarga akan menerima kupon beras untuk mendapatkan beras ST15.
Sebagaimana yang kita tahu, pemberian kupon ini adalah untuk menggantikan sistem pemberian subsidi beras kepada pengilang dan pemborong beras yang membelanjakan RM60 juta sebulan atau RM720 juta setahun. Walaupun begitu banyak subsidi diberi, golongan yang dituju masih tidak mendapat subsidi beras. Sistem koupon beras mungkin adalah cara yang boleh digunakan untuk mengurangkan masalah penyalahgunaan atau pembaziran subsidi beras.
Tetapi, dalam penentuan penerima koupon beras atau sebarang subsidi, selain dari mengikut system e-kasih, kerajaan patut merangkumi mereka yang telah diluluskan melalui program cari atau sebarang program yang mengesahkan mereka adalah berpendatan rendah perlu diberi pertolongan yang sewajarnya. Kementerian Pembangunan Wanita, Keluarga dan Komuniti, Kementerian Pertanian dan juga jabatan-jabatan negara patut bekerjasama supaya senarai yang lebih lengkap dan jangan ada yang tercicir atau tertinggal.
Masalahnya menolong mereka yang dibawah garis panduan kemiskinan sahaja adalah tidak mencukupi. Sebanyak 498,0000 keluarga mempunyai pendapatan kurang daripada RM1 ribu sebulan dan mereka juga wajar diberi subsidi kerana pada masa ini RM1,000 adalah sukar untuk mereka menampung sebuah keluarga yang mempunyai anak 2 atau 3 jika subsidi tidak diberi.
Dari segi pembekalan kerajaan perlu memastikan pembekalan beras adalah mencukupi kepada pengedar dan kedai runcit di selurush pelusuk Negara untuk mengelakkan kemungkinan timbul masalah “ada kuopon tapi tiada beras. Saya juga berharap kerajaan akan memastikan peruncit yang menerima kuopon beras boleh mendapat bayaran secepat mungkin untuk mengelakan masalah tunggu-menunggu dan akhirnya menyebabkan peruncit tidak menerima koupon apabila menjual beras ST15.
Koupon-koupun ini juga harus tidak senang ditiru dan kalau hilang apa mekanisme untuk mendapat balik koupun beras. Kerajaan perlu memastikan sistem penyampaian yang efisyen dan jika melalui pos dan hilang bagaimanakah penerima tahu kerana mereka akan menunggu dan ini akan meyebabkan pelbagai kesukaran. Lebih banyak safety feature perlu ada pada koupun untuk mengelak penyelewangan atau sindiket dari menyalahgunakan koupun untuk mangaut keuntungan. Sistem untuk memantau agar penerima betul-betul menerima koupun ini juga penting dan jika yang tertinggal bagaimanakah mereka dapat dimasukkan kedalam senarai untuk mendapat bantuan. Semua process ini harus ringkas, cepat dan tidak dibelungui karenah birokrasi.
Jika sistem kupon beras adalah berkesan, kerajaan harus melaksanakan sistem ini ke atas barangan keperluan harian lain seperti gula, minyak masak, tepung dan lain-lain untuk memastikan subsidi kerajaan memanfaatkan golongan yang memerlukan bantuan.
Untuk pengstrukturan minyak petrol dan diesel yang akan dilancarkan, ia menunjuk bahawa kerajaan sentiasa mengutamakan rakyat kerana selama ini harga minyak pam dikekalkan serendah boleh untuk mengurangkan kos kehidupan rakyat. Adalah penting bahawa kita tidak seharusnya sentiasa mengharapkan kerajaan mengguna kebanyakkan keuntungan petronas hanya untuk subsidi kerana ini tentu akan menjejaskan masa depan Petronas yang merupakan penjana pendapatan negara yang penting.
Kerajaan di dalam pakej rangsangan ekonomi telah mengumumkan tujuan untuk meningkatkan bilangan rumah mesra rakyat. Meningkatkan pemilikan rumah dengan membantu dalam pembinaan rumah merupakan satu program yang disambut baik dan prihatian. Akan tetapi dari system penyampaian saya berharap ia dapat diperbaiki kerana untuk mendapat borang permohonan juga menjadi satu pekara yang rumit. Sudah berbulan-bulan saya menunggu borang tapi sehingga sekarang hanya mendapat borang sebanyak 5 keping sahaja.
Kita tahu bahawa negara kita dalam bajet deficit dan untuk tahun 2010 defisit yang dianggarkan adalah 5.4%. Salah satu cara untuk mengurang deficit adalah meningkat pendapatan atau mengurangkan perbelanjaan. Walaupun pendapatan kerajaan dianggar turun sebanyak 8.4% untuk tahun 2010, sasaran untuk mengurangkan perbelanjaan adalah sebanyak 13.7%. Saya berharap pengurangan perbelanjaan dapat dicapai agar deficit kita terkawal. Baru-baru ini kerajaan juga telah menubuhkan jawatankuasa petugas khas untuk memastikan sistem penyampaian lebih berkesan pada masa depan dan untuk mengelak masalah yang tertara di Laporan Audit Negara tidak berulang lagi.
Laporan Audit Negara harus dilihat secara positif sebagai usaha untuk mengemas kini sistem penyampaian dan laporan ini juga jelas menunjukkan kerajaan adalah telus dan tidak menyembunyi sebarang kesalahan.
Di bajet ini kerajaan juga telah mengumumkan bahawa mereka dalam peringkat akhir kajian perlaksanaan cukai barangan dan perkhidmatan (GST). Perlaksanaan GST adalah perlu untuk meningkat pendapatan negara dan memandang bahawa sumber pendapatan negara dari minyak tidak mungkin berterusan selama-lamanya. Selain into baru beberapa bulan dahulu Fitch ratings telah menurun rating mata wang ringgit.
Jika GST dilancarkan ia tidak harus membebankan golongan berpendapatan rendah. GST sebenarnya adalah cukai yang berasakan consumption. Ini bermakna kita hanya perlu bayar cukai setiap kali kita membeli barang atau perkhidmatan. Maka apa yang penting apabila GST dilancarkan adalah kerajaan perlu memastikan GST yang diperkenalkan adalah ‘equitable’ dimana kebanyakkan cukai akan ditanggung oleh mereka yang mampu sahaja.
Terdapat pelbagai system GSTseperti di Canada dan Singapore GST kredit yang boleh ditukar kepada wang diberi kepada golongan berpendapatan yang rendah, di Australia terdapat kebanyakkan barang keperluan asas tidak dikenakan GST jika ia tidak diproses seperti ayam yang belum dipotong, roti, buah-buahan yang tidak dipotong dan sebagainya. Mungkin nilai barang seperti kereta dibawah RM50,000 tidak dikenakan GST atau rumah murah di bawah RM250,000. Sistem GST adalah complex dan tidak harus diperkenalkan dan dilaksanakan dengan terburu-buru. Perlu terdapat system untuk membolehkan pembekal mendapat kredit untuk barang yang dibayar GST agar GST tidak melipat ganda setiap kali terdapat transksasi dan juga pendaftaran perniagaan GST untuk memantau GST yang dibayar serta kredit yang dituntut.
Dengan ini, GST dapat merangkumi dengan lebih lengkap ‘ekonomi bayang’ atau shadow economy kerana setiap perniagaan akan berdaftar di bawah GST supaya dapat menuntut balik kredit untuk GST yang dibayar semasa membeli barang. Oleh itu, jika GST dilaksanakan dengan sistematik dan kadarnya adalah tidak terlalu tinggi maka ia akan meningkatkan hasil kutipan kerajaan dan memperkukuhkan keadaan kewangan negara.
Bajet 2010 merupakan bajet terakhir untuk rancangan Malaysia kesembilan, tetapi ianya amat penting sebagai asas pembentukan model ekonomi baru dan sebagai permulaan kepada Rancangan Malaysia ke-10. Kalau kita imbas kembali dari segi pendapatan kasar negara perkapita dari tahun 1970 dan 1987, pendapatan kasar negara per kapita tumbuh pesat pada 8.9% setiap tahun daripada RM1,070 kepada RM4,537 manakala sepanjang tempoh di antara 1987 dan 2008, pendapatan negara kasar per kapita meningkat 8.6% setiap tahun daripada RM4,537 kepada RM25,784.
Jika kita ingin menjadi negara maju menjelang 2020, pertumbuhan ekonomi Malaysia mesti mencapai kadar pertumbuhan tahunan sekurangnya-kurangnya 8 peratus dalam tempoh 10 tahun yang akan datang.
Pertumbuhan yang kurang daripada tahunan 8% akan melewatkan pencapaian matlamat Wawasan 2020. Untuk mencapai matlamat negara maju, negara kita harus ke arah ekonomi berpendapatan tinggi. Menurut piawaian Bank Dunia, pencapaian Pendapatan Negara Kasar (GNI) sehingga AS$12,000 (hampir RM 42,240) barulah dikategorikan sebagai ekonomi berpendapatan tinggi. Manakala piawaian ini akan dinaikkan hingga AS$17,000 (hampir RM59,840) menjelang tahun 2020.
Akan tetapi, Pendapatan Negara Kasar (GNI) Negara kita setakat ini hanya mencapai AS$7,000 (hampir RM24,640) dan menduduki tempat ke-85 di dunia.
Disebabkan krisis global, negara kita menghadapi kemerosotan ekonomi, yang menyebabkan kadar pertumbuhan negative untuk tahun 2009 dan kadar pertumbuhan yang minima untuk tahun 2010. Ini menyebabkan pendapatan negara kasar per kapita kita dari tahun 2008 hingga 2009 turun dari RM25,784 ke RM24,055. Malah purchasing power parity juga turun dari US15,040 ke US12,826 pada masa yang sama.
Sekarang kita berada di tempoh kritikal pembangunan ekonomi, dan perlu mengkaji semula system ekonomi untuk beranjak kepada satu bentuk model ekonomi baru. Kita tidak boleh terlalu bergantung kepada eksport perindustrian atau eksport komoditi untuk meningkat pendapatan perkapita negara. Ditambah pula, syarikat-syarikat beroperasi di Malaysia terlalu bergantung kepada buruh asing murah dan kurang mahir, terutama sekali dalam pembuatan dan sektor-sektor perkhidmatan. Syarikat-syarikat swasta masih keberatan untuk menginovasikan dan melabur dalam teknologi jimat buruh dan teknik-teknik pengeluaran baru. Syarat-syarat ini juga telah menyebabkan ekonomi kita terperangkap di pertengahan bagi menjana pendapatan.
Kita perlu memikirkan dimana ekonomi dapat mengatasi kebuntuan ini dengan mengkaji semula pertumbuhan model kita dengan mengambil satu langkah bagi membantu menggandakan pendapatan per kapita di sektor pembangunan dan menyertai pangkat-pangkat bagi ekonomi-ekonomi berpendapatan tinggi. Teori-teori pertumbuhan baru-baru ini merujuk kepada keterbukaan, pertandingan, perubahan dan inovasi maka strategi-strategi pertumbuhan di bawah model ekonomi baru itu mesti mengambil perhatian pandangan ini kerana dunia kini lebih terbuka dan bersepadu.
Oleh itu, YAB Perdana Menteri telah memperkenalkan beberapa langkah penting yang menunjukkan beliau ingin mentransformasikan Malaysia kearah negara maju. Konsep Gagasan satu Malaysia, rakyat didahulukan, pencapaian diutamakan, diperkenalkan dan juga liberalisasi 27 sub sector perkhidmatan dan kewangan, Melaksanakan NRA dan KPI, memansuhkan FIC dan penubuhan EKUINAS, menunjuk bahawa kerajaan serius untuk menangani cabaran pada masa kini. Dengan ini saya mohon menyokong badget 2010.
Tuesday, November 3, 2009
蔡智勇：加速迈向高收入国 政府应推行最低薪制
（吉隆坡讯）马华拉美士区国会议员蔡智勇今日建议政府推行最低薪制度，以促进我国加速迈向高收入国家的目标。
他说，如果政府推行最低薪制度，我国失业率降减少，也将吸引更多大马青年愿意在大马工作，减少对外劳的依赖。
他今天在下议院参与财政预算案辩论时指出，在推行最低薪金制度后，本地工人的薪金将获得保障，也将提升消费能力，减少人才外流外，也可促进经济发展。
他说，政府可以与职总、雇主联合会及有关政府单位，一起拟定一个适合我国推行的最低薪制度。
他说，如果政府推行最低薪制度，我国失业率降减少，也将吸引更多大马青年愿意在大马工作，减少对外劳的依赖。
他今天在下议院参与财政预算案辩论时指出，在推行最低薪金制度后，本地工人的薪金将获得保障，也将提升消费能力，减少人才外流外，也可促进经济发展。
他说，政府可以与职总、雇主联合会及有关政府单位，一起拟定一个适合我国推行的最低薪制度。
Saturday, April 4, 2009
Soalan saya di Parliament tentang Syarikat Silterra (25/8/2008)
Tuan Chua Tee Yong [Labis] minta Menteri Kewangan menyatakan apakah jumlah pelaburan kerajaan kepada Syarikat Silterra (di bawah Syarikat Khazanah) sejak penubuhan syarikat tersebut. Apakah keuntungan selepas cukai dari tahun 2004 hingga 2007 yang dicapai
oleh syarikat tersebut.
Jawapan Timbalan Menteri Kewangan I [Dato' Haji Ahmad Husni bin Mohamad Hanadzlah]: Jumlah pelaburan Khazanah Nasional Berhad dalam Silterra Malaysia Berhad sejak penubuhan syarikat tersebut pada tahun 1995 adalah sebanyak RM5,140 juta.
Dari segi prestasi, dari tahun 2004 hingga tahun 2007 Silterra telah mengalami kerugian selepas cukai iaitu:
tahun 2004 sebanyak RM902 juta,
tahun 2005 sebanyak RM892,
tahun 2006 sebanyak RM645 juta,
tahun 2007 sebanyak RM1,119 juta.
Tuan Chua Tee Yong [Labis]: Apakah rancangan Khazanah untuk memastikan pelaburan yang telah dilaburkan kepada Silterra ini mendapat pulangan balik serta kerugian yang telah dialami ini amat banyak.
Apakah rancangan untuk memastikan Silterra yang memerlukan pelaburan yang tinggi mencapai keuntungan, kerana pada November 2007 Silterra telah mengumumkan bahawa mereka memerlukan lebih banyak pelaburan iaitu 8.5 bilion? Apakah rancangan kerajaan untuk
menyelamatkan syarikat ini?
Dato' Haji Ahmad Husni bin Mohamad Hanadzlah: Tuan Yang di-Pertua, kita melihat dari segi untuk memperkukuhkan syarikat ini ada dua aspek. Satu dari segi operasi dan satu dari segi kewangan. Dari segi operasi, apa yang berlaku ialah skala pengeluaran dan jualan Silterra adalah kecil iaitu 30,000 dipanggil wafers start per month (WSPM) yang perlu ditingkatkan.
Apa yang dilakukan oleh Silterra dalam konteks ini ada dua perkara. Satu, hasilkan produk yang lebih berteknologi tinggi iaitu 0.13 mikron dan yang lebih kecil lagi yang sekarang diperlukan oleh pasaran. Kalau kita lihat dari segi handphone makin lama makin kecil ini sedang dibuat oleh Silterra untuk tujuan itu ia perlu untuk mengadakan partnership dan partnership ini sedang proses untuk diperolehi. Ada syarikat-syarikat daripada negara China dan kita lihat dari segi di US dan Eropah berlaku pemindahan kilang-kilang dalam industri ini dan pihak Silterra sedang melihat peluang-peluang tersebut.
Dari segi kewangan Tuan Yang di-Pertua, saya lihat bahawa kerugian besar yang dialami oleh Silterra pada tahun 2007 dan sebelumnya adalah berpunca daripada depreciation dan juga dari segi aset yang dengan izin write-off. Ini berjumlah sebanyak RM989 juta.
Apa yang dilakukan apabila ada write off nanti, depreciation syarikat tersebut akan kurang. Umpamanya dari tahun 2006 sebanyak RM560 juta. Keuntungan itu disedut oleh non monetary... Ini dari segi accounting dia perlukan untuk buat pekerjaan tersebut tetapi bukannya
kerugian dari segi operasi. Pada tahun 2007, RM368 juta, bermakna apabila berlaku write off dari segi aset syarikat tersebut, pada masa akan datang depreciation syarikat tersebut akan kurang, maka impak ke atas kewangan ataupun keuntungan operasi itu akan berkurangan. Jadi saya percaya melalui proses yang dijalankan itu Silterra akan berada pada landasan yang betul。
oleh syarikat tersebut.
Jawapan Timbalan Menteri Kewangan I [Dato' Haji Ahmad Husni bin Mohamad Hanadzlah]: Jumlah pelaburan Khazanah Nasional Berhad dalam Silterra Malaysia Berhad sejak penubuhan syarikat tersebut pada tahun 1995 adalah sebanyak RM5,140 juta.
Dari segi prestasi, dari tahun 2004 hingga tahun 2007 Silterra telah mengalami kerugian selepas cukai iaitu:
tahun 2004 sebanyak RM902 juta,
tahun 2005 sebanyak RM892,
tahun 2006 sebanyak RM645 juta,
tahun 2007 sebanyak RM1,119 juta.
Tuan Chua Tee Yong [Labis]: Apakah rancangan Khazanah untuk memastikan pelaburan yang telah dilaburkan kepada Silterra ini mendapat pulangan balik serta kerugian yang telah dialami ini amat banyak.
Apakah rancangan untuk memastikan Silterra yang memerlukan pelaburan yang tinggi mencapai keuntungan, kerana pada November 2007 Silterra telah mengumumkan bahawa mereka memerlukan lebih banyak pelaburan iaitu 8.5 bilion? Apakah rancangan kerajaan untuk
menyelamatkan syarikat ini?
Dato' Haji Ahmad Husni bin Mohamad Hanadzlah: Tuan Yang di-Pertua, kita melihat dari segi untuk memperkukuhkan syarikat ini ada dua aspek. Satu dari segi operasi dan satu dari segi kewangan. Dari segi operasi, apa yang berlaku ialah skala pengeluaran dan jualan Silterra adalah kecil iaitu 30,000 dipanggil wafers start per month (WSPM) yang perlu ditingkatkan.
Apa yang dilakukan oleh Silterra dalam konteks ini ada dua perkara. Satu, hasilkan produk yang lebih berteknologi tinggi iaitu 0.13 mikron dan yang lebih kecil lagi yang sekarang diperlukan oleh pasaran. Kalau kita lihat dari segi handphone makin lama makin kecil ini sedang dibuat oleh Silterra untuk tujuan itu ia perlu untuk mengadakan partnership dan partnership ini sedang proses untuk diperolehi. Ada syarikat-syarikat daripada negara China dan kita lihat dari segi di US dan Eropah berlaku pemindahan kilang-kilang dalam industri ini dan pihak Silterra sedang melihat peluang-peluang tersebut.
Dari segi kewangan Tuan Yang di-Pertua, saya lihat bahawa kerugian besar yang dialami oleh Silterra pada tahun 2007 dan sebelumnya adalah berpunca daripada depreciation dan juga dari segi aset yang dengan izin write-off. Ini berjumlah sebanyak RM989 juta.
Apa yang dilakukan apabila ada write off nanti, depreciation syarikat tersebut akan kurang. Umpamanya dari tahun 2006 sebanyak RM560 juta. Keuntungan itu disedut oleh non monetary... Ini dari segi accounting dia perlukan untuk buat pekerjaan tersebut tetapi bukannya
kerugian dari segi operasi. Pada tahun 2007, RM368 juta, bermakna apabila berlaku write off dari segi aset syarikat tersebut, pada masa akan datang depreciation syarikat tersebut akan kurang, maka impak ke atas kewangan ataupun keuntungan operasi itu akan berkurangan. Jadi saya percaya melalui proses yang dijalankan itu Silterra akan berada pada landasan yang betul。
#######
拉美士区国会议员蔡智勇要求财政部长说明政府通过国库控股向Silterra公司进行多少投资，以及该公司2004年至2007年税后盈利。
财政部副部长拿督阿末胡斯尼的答复：
Silterra公司自1995年成立以来，国库控股共投资了51亿4千万令吉。
2004年至2007年，Silterra公司面临税后亏损是：
2004年亏损9亿零200万令吉
2005年亏损8亿9千200万令吉
2006年亏损6亿4千500万令吉
2007年亏损11亿1千900万令吉。
蔡智勇在附加提问中的询问：国库控股将如何确保在Silterra的投资获得盈利？2007年11月Silterra已经宣布他们需要额外的85亿令吉扩展业务，政府将如何拯救这家公司？
阿末胡斯尼答复：
要巩固公司可从营运及财务方面着手，在营运上，Silterra生产的晶圆（wafer, 半导体材料）每月销售额只有3万个，有必要提升。
该公司生产的是130纳米的晶圆，不过由于手机体积越来越小，因此市场需要更小体积的晶圆。为了生产更小的晶圆，这家公司正寻求合作伙伴。目前除了有来自中国的潜能伙伴，美国及欧洲相关公司正相继搬迁公司，Silterra正寻求这些机会。
2007年及之前Silterra公司是因为贬值和资产注销，而面对9亿8千900万令吉的亏损。
如果有注销，公司面对的贬值就会减少，例如，2006年原本有5亿6千万令吉盈利，不过却被非营业损失抵销。这并不是营运上所造成的损失，而是账面损失。2007年该公司有3亿6千800万令吉盈利，如果资产注销，公司的贬值就会减少，对盈利的冲击也随之减少。
Monday, March 23, 2009
Pertanyaan saya dalam perbahasan Mini Budget pada peringkat jawatankuasa di parlimen, 12 Mac 2009 我在第二财长进行第二套刺激经济配套委员会阶段总结时的提问
Tuan Chua Tee Yong [Labis]: Terima kasih Tuan Pengerusi, terima kasih kepada Yang Berhormat Menteri. Saya ada dua soalan. Tadi mengenai program-program mikro kredit di Butiran B.11. Masalahnya saya terus terang ialah tentang kadar faedah untuk pinjaman mikro kredit harus diturunkan pada paras yang lebih munasabah, kerana pada masa ini kemudahan-kemudahan mikro kredit yang diberikan tiada bezanya dengan kadar komersial yang mengenakan paras antara 18%-24%. Pada masa yang amat membebankan, harap-harap kerajaan boleh menimbangkan kadar yang lebih rendah supaya ia memberi lebih ruang untuk perniagaan. Selain itu, saya harap mikro kredit ini berdasarkan kepada merit dan tidak berdasarkan sebarang kuota kerana pada masa ini banyak yang memerlukan pinjaman ini.
Selain itu, dari segi Skim Jaminan Modal Kerja* adalah langkah baik dan wajar, akan tetapi saya ingin penjelasan mengenai masalah yang saya mendengar banyak aduan daripada syarikat SME, bahawa bank mula memberi tekanan dan berturut-turut ingin mengurangkan amount facility yang sudah diluluskan kepada syarikat SME. Alasan mereka ialah yearly process review, dengan izin. Masalahnya, semasa menghadapi kemelut ekonomi biasanya permintaan akan turun seperti manufacturing, textile dan sebagainya. Oleh itu, ia memang tidak wajar dan tidak munasabah bahawa syarikat itu akan mengaut keuntungan pada masa ini. Oleh itu, saya harap kerajaan dapat menimbang sama ada pada masa ini facilities tidak patut ditarik sekiranya syarikat-syarikat ini semua dapat membayar kadar faedah mereka. Sekian, terima kasih.
Tan Sri Nor Mohamed Yakcop [Menteri Kewangan Kedua]: Tuan Pengerusi, terima kasih Yang Berhormat Labis. Saya bersetuju bahawa 18% itu adalah terlalu tinggi untuk mikro kredit dan kerajaan akan berusaha untuk mengurangkan. Kalau ada pun kebanyakan mikro kredit adalah pada kadar yang lebih rendah dan kita akan gunakan merit dan tidak memerlukan kuota. Isu tentang syarikat-syarikat SME yang kerap juga mereka menyuarakan kesulitan yang dihadapi oleh mereka tentang mendapatkan pinjaman dan pembiayaan. Kerajaan telah beberapa kali berbincang dengan bank-bank dan telah meminta bank-bank jangan mengetatkan syarat-syarat untuk pinjaman kepada syarikat-syarikat dan harus mengambil satu aspek yang proaktif.
Akan tetapi inilah biasa yang berlaku dalam tiap-tiap krisis. Apa yang disebut Tuan Pengerusi, pendulum swing. Dalam masa selesa, bank memberi pinjaman, datang ke rumah, buat tawaran dan bagi payung, tetapi bila hujan mereka tarik balik payung yang diberi dalam suasana yang selesa. Jadi kerajaan telah beberapa kali minta bank jangan berbuat demikian.
Selain itu, dari segi Skim Jaminan Modal Kerja* adalah langkah baik dan wajar, akan tetapi saya ingin penjelasan mengenai masalah yang saya mendengar banyak aduan daripada syarikat SME, bahawa bank mula memberi tekanan dan berturut-turut ingin mengurangkan amount facility yang sudah diluluskan kepada syarikat SME. Alasan mereka ialah yearly process review, dengan izin. Masalahnya, semasa menghadapi kemelut ekonomi biasanya permintaan akan turun seperti manufacturing, textile dan sebagainya. Oleh itu, ia memang tidak wajar dan tidak munasabah bahawa syarikat itu akan mengaut keuntungan pada masa ini. Oleh itu, saya harap kerajaan dapat menimbang sama ada pada masa ini facilities tidak patut ditarik sekiranya syarikat-syarikat ini semua dapat membayar kadar faedah mereka. Sekian, terima kasih.
Tan Sri Nor Mohamed Yakcop [Menteri Kewangan Kedua]: Tuan Pengerusi, terima kasih Yang Berhormat Labis. Saya bersetuju bahawa 18% itu adalah terlalu tinggi untuk mikro kredit dan kerajaan akan berusaha untuk mengurangkan. Kalau ada pun kebanyakan mikro kredit adalah pada kadar yang lebih rendah dan kita akan gunakan merit dan tidak memerlukan kuota. Isu tentang syarikat-syarikat SME yang kerap juga mereka menyuarakan kesulitan yang dihadapi oleh mereka tentang mendapatkan pinjaman dan pembiayaan. Kerajaan telah beberapa kali berbincang dengan bank-bank dan telah meminta bank-bank jangan mengetatkan syarat-syarat untuk pinjaman kepada syarikat-syarikat dan harus mengambil satu aspek yang proaktif.
Akan tetapi inilah biasa yang berlaku dalam tiap-tiap krisis. Apa yang disebut Tuan Pengerusi, pendulum swing. Dalam masa selesa, bank memberi pinjaman, datang ke rumah, buat tawaran dan bagi payung, tetapi bila hujan mereka tarik balik payung yang diberi dalam suasana yang selesa. Jadi kerajaan telah beberapa kali minta bank jangan berbuat demikian.
#########
蔡智勇[拉美士区国会议员]：微型贷款的利率应该降低至合理水平。目前微型贷款的利率介于18%至24%之间，和商业贷款并没有差别。在目前这个艰难时刻，我希望政府可以考虑降低微型贷款利率，提供更多商业机会。此外，我希望微型贷款将根据绩效来发放，不要实行固打，这是因为目前许多人民都需要微型贷款。
此外，运作资本贷款担保计划*是一项好措施，不过，我接获许多中小企业投诉说，银行已经开始以每年检讨结果的理由，打算减少各项已批准的便利，让中小企业感到压力。在经济放缓的时刻，制造业、纺织业等行业的订单下降，这些公司在今年获得盈利的机会相对降低，银行不应该在这个时候收回已批准的种种便利。因此，我希望政府考虑在目前这个时候要求银行，如果相关公司有能力偿还利息，银行不应该收回这些便利。
诺莫哈末[第二财长]：我同意，微型贷款18%的利率确实太高，政府会致力减低这个利率。目前大部分微型贷款的利率偏低，我们会根据绩效发放贷款，不会实行固打。中小企业经常提出他们在借贷时所面对的难题。政府已与银行进行多次商讨，并已要求银行不要实行严苛的借贷条件，同时也要求银行应该采取主动。
不过，这是发生金融危机时的常态，也是钟摆定律。在经济大好时，银行愿意发出借贷，甚至亲自到你的家去提供“雨伞”（贷款），不过下雨（经济放缓）时银行就会收回之前给你的伞。政府已多次要求银行不要这么做。
*Skim Jaminan Modal Kerja: skim berjumlah RM5 bilion bagi membiayai modal kerja syarikat yang mempunyai dana pemegang ekuiti di bawah RM20 juta. Kerajaan akan menyediakan jaminan dengan nisbah 80:20, iaitu 80 peratus kerajaan dan 20 peratus institusi kewangan yang menyediakan pinjaman bagi membiayai modal kerja syarikat. Had pinjaman ialah RM10 juta bagi tempoh lima tahun.
*运作资本贷款担保计划：政府为股东资金少于2千万令吉的中小企业提供的50亿令吉计划，政府将以80对20的比例，即政府担保80%，金融机构担保其余20%，最高贷款额1千万令吉，必须在5年内偿还。
Wednesday, March 18, 2009
Menjunjung Kasih Titah Ucapan Seri Paduka Baginda Yang di-Pertuan Agong感谢国家元首施政御词
Terima Kasih Tuan Yang di-Pertua, terima kasih kerana memberi peluang kepada saya untuk menjunjung kasih titah ucapan Seri Paduka Baginda Yang Di Pertua Agong. Banyak yang telah dibahaskan dan dijelaskan oleh Ahli-ahli Yang Berhormat mengenai cabaran ekonomi yang akan dihadapi oleh rakyat Malaysia. Pada masa yang sama terdapat juga pilihan raya kecil yang akan diadakan pada bulan April 2009 dan tambahan pula kali ini ada juga pilihan raya kecil di Batang Ai.
Walaupun kemenangan pilihanraya kecil ini adalah penting, lebih banyak tumpuan perlu diberi untuk mengurangkan impak kemelut ekonomi. Jika impak serta isu ekonomi dapat ditangani dengan baik, saya percaya ia akan memulihkan kepercayaan rakyat kepada parti BN. Maka parti BN perlulah memastikan agar masalah ekonomi perlu diberi keutamaan nombor satu.
Kita amat menghargai inisiatif yang diambil oleh Kerajaan untuk menyelamatkan ekonomi negara yang kian lesu, akan tapi kita juga ingin menegaskan bahawa lebih banyak maklumat secara terperinci mengenai pakej rangsangan RM7 bilion ini perlu dihebahkan kepada orang ramai. Ini kerana kita sering terdengar rungutan dari rakyat bahawa mereka tidak dapat merasai impak yang dibawa oleh pakej rangsangan tersebut .
Saya rasa faktor utama yang menyebabkan orang ramai mempunyai persepsi sedemikian ialah kerana kebanyakan fokus utama pakej rangsangan yang diumumkan dahulu adalah lebih kepada projek infrastruktur dan pembinaan yang mengambil masa untuk dilaksanakan kerana ia melibatkan banyak proses persediaan seperti pengambilan tanah, penyediaan spesifikasi teknikal, pelantikan kontraktor dan sebagainya. Oleh itu masa yang agak lama diperlukan sebelum wang suntikan tersebut dapat mengalir sepenuhnya ke dalam pasaran ekonomi.
Selain itu, saya dapati bahawa Kerajaan tidak menyediakan maklumat secara terperinci mengenai RM1 bilion yang diumumkan untuk Pembangunan Modal Insan. Perancangan teliti mengenai program yang akan dianjurkan atau dilaksanakan adalah penting untuk memastikan wang ini diguna sepenuh-penuhnya tanpa pembaziran. Kita juga harus ingat, walaupun pembangunan modal insan adalah penting, tapi lebih mustahak lagi ialah memastikan mereka yang telah dilatih terus menetap dan menyumbangkan kemahiran yang mereka perolehi untuk pembangunan negara kita.
Di samping itu, kerajaan juga mengumumkan bahawa penggajian pekerja asing yang baru dibekukan dan menyeru agar majikan memberhentikan pekerja asing terlebih dahulu sebelum memberhentikan pekerja tempatan. Persoalannya ialah, memandang kebanyakan pekerja tempatan dibayar gaji yang lebih tinggi dari pekerja asing, maka tentu sekali majikan akan memberhentikan pekerja tempatan dahulu demi menjimatkan kos operasi.
Justeru itu, Kementerian Sumber Manusia perlulah memberitahu rakyat langkah-langkah pemantauan dan pendekatan yang digunakan supaya rakyat yakin matlamat kerajaan untuk menjamin peluang pekerja kepada pekerja tempatan dan mengurangkan penggantungan pekerja asing dapat dicapai. Langkah seperti memberi double tax deduction kepada syarikat yang mengupah pekerja tempatan yang telah diberhentikan kerja tentu akan mengalakkan syarikat untuk mengupah perkerja tempatan.
Selain itu, saya berpendapat bahawa RM2 billion yang diumumkan untuk membantu syarikat-syarikat SME adalah tidak mencukupi. Seperti yang ditegaskan oleh Ahli-ahli berhormat lain, SME memberi banyak sumbangan kepada negara kita. 99% dari syarikat tempatan yang beroperasi menjalankan perniagaan terdiri daripada syarikat SME. SME menyumbangkan sebanyak 32% kepada Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) negara kita serta menyediakan peluang pekerjaan kepada 56% kepada guna tenaga di Malaysia. Oleh itu, untuk mengurangkan kadar pengangguran dan untuk membantu SME dengan lebih efektif, maka saya mencadangkan dana yang lebih besar patut di beri kepada SME. Tanpa bantuan kewangan, SME mungkin gulung tikar dan menyebabkan kadar pengangguran yang lebih tinggi.
Yang Amat Berhormat Timbalan Perdana Menteri merangkap Menteri Kewangan dijangka akan membentangkan bajet mini pada 10 Mac 2009 akan datang. Walaupun saya tidak mengetahui jumlah peruntukan yang akan diumumkan untuk pakej rangsangan kali ini, namun saya ingin memberikan beberapa cadangan untuk dimasukkan ke dalam bajet-mini ini ;
Pertamanya, kerajaan mesti bersikap telus dengan memberi penjelasan bagaimana jumlah yang diumumkan dapat merangsang ekonomi. Maklumat terperinci mengenai program dan projek serta kayu pengukuran perlu digariskan untuk memberi rakyat gambaran yang jelas mengenai hasil yang akan dicapai daripada pelaksanaan Bajet Mini ini.
Projek yang diumumkan juga perlulah mencapai matlamat meningkatkan daya saing serta produktiviti rakyat, industri dan negara kita. Projek mega yang menyediakan peluang kejayaan yang nipis tidak patut diberi pertimbangan. Sebaliknya projek yang memberi impak serta-merta kepada pertumbuhan ekonomi perlu dilaksanakan.
Oleh itu, saya cadangkan supaya buat masa ini, kerajaan menangguhkan dahulu pelaburan dalam koridor-koridor ekonomi yang memerlukan banyak pelaburan infrastruktur dan mengambil jangka masa yang panjang untuk membawa pulangan ekonomi.
Selain itu pada hari kita mendapat berita bahawa tol di negara kita akan dinaikkan. Di sini saya ingin memberi cadangan kepada kerajaan agar PLUS diambil alih. Ini akan menunjuk keprihatian kerajaan Barisan Nasional terhadap rakyat dan mengelak rakyat dari berdepan dengan kenaikan tol setiap tiga tahun.
Saya tidak ingin berulas panjang mengenai cadangan ini dan maklumat terperinci akan saya masukkan dalam column malaysianinsider dan malaysiakini.
Secara ringkas, hanya 25% saham PLUS yang terdapat di open market. Dengan tawaran harga di antara RM3.50 hingga RM4.00, maka kerajaan hanya perlu membelanjakan sebanyak RM4.55billion atau RM5.2billion.
Tambahan pula kita perlu ingat kerajaan masih hutang PLUS sebanyak RM1.7billion mengikut keputusan untung rugi pada 30 September 2008. Dengan mengambil alih PLUS, jika kerajaan membayar habis hutang RM1.7billion, amoun ini boleh di bayar balik dan sebagai pemegang saham kerajaan akan mendapat RM1.53 billion dan EPF juga akan mendapat RM170 million.
Dari segi viability business, saya juga telah mengkaji dan mendapati bahawa PLUS tetap untung antara RM400 juta hingga RM600 juta walaupun segala gantirugi dari kerajaan tidak diambil kira. Oleh itu saya harap PLUS diambil alih tahun ini memandang harga saham yang rendah dan keperluan untuk menaikkan tol pada tahun ini jika mengikut kontrak.
Walaupun Kita mengalu-alukan langkah Kerajaan memperkenalkan pakej rangsangan yang lebih besar, tapi kita harus sedar bahawa ini akan menyebabkan negara kita mencatat defisit yang lebih tinggi. Ini kerana negara kita tidak seperti Amerika Syarikat yang boleh membiayai defisit mereka dengan mencetak lebih banyak wang disebabkan permintaan mata wang dolar dalam perdagangan antarabangsa.
Dari segi pendapatan kita mungkin secara konservatif penurunan harga komoditi akan mengurangkan sumber pendapatan kita sekurang-kurangnya RM36 billion pada tahun 2009. Oleh itu kerajaan perlulah mengadakan banyak langkah atau lebih langkah untuk memastikan perbelanjaan setiap kementerian, jabatan, agensi dapat dikurangkan. Selain itu semua pelaburan yang tidak mendatangkan pulangan yang positif patut dihentikan.
Malah di kawasan saya terdapat dua projek di mana peruntukkan tidak sampai-sampai walaupun telah diluluskan beberapa tahun dahulu. Murid-murid SJK(C) Labis dan SJK(C) Sungai Karas sedang menunggu peruntukkan yang dijanjikan untuk menyelesaikan masalah anai-anai yang mengancam keselamatan mereka. Jangan hampakan orang di kawasan Labis.
Di samping itu, sudah tiba masanya bagi Kerajaan memastikan supaya pelaburan-pelaburan di syarikat dipantau, diawasi supaya membawa pulangan yang diharapkan dan tidak membawa kerugian. Contohnya ialah seperti pelaburan di syarikat Pempena oleh Kementerian Pelancongan atau pelaburan di Amerika Syarikat Columbia Aircraft Manufacturing Coporation di mana sebanyak RM537 juta telah hangus dibelanja oleh pengurus yang boros. Hanya RM25 juta dapat diselamatkan. Projek privatisation air di Sabah yang menyebabkan kerajaan negeri dibebankan dengan hutang sebanyak RM888 million.
Bagi mengelakkan kerugian yang berterusan dan kesilapan yang sama diulangi, maka adalah perlu kerajaan menekankan budaya akauntabiliti di kalangan pihak pengurusan atasan syarikat-syarikat pelaburan Kerajaan. Dengan ini barulah kerajaan boleh mengelakkan pembaziran wang pelaburan bernilai berjuta-juta yang dilaporkan berlaku setiap tahun.
Saya harap cadangan-cadangan yang dikemukakan di Dewan Yang Mulia ini akan dapat diambil kira dan dikaji dengan lebih teliti oleh pihak Kerajaan. Dengan itu saya mohon menyokong, Sekian, terima kasih.
Walaupun kemenangan pilihanraya kecil ini adalah penting, lebih banyak tumpuan perlu diberi untuk mengurangkan impak kemelut ekonomi. Jika impak serta isu ekonomi dapat ditangani dengan baik, saya percaya ia akan memulihkan kepercayaan rakyat kepada parti BN. Maka parti BN perlulah memastikan agar masalah ekonomi perlu diberi keutamaan nombor satu.
Kita amat menghargai inisiatif yang diambil oleh Kerajaan untuk menyelamatkan ekonomi negara yang kian lesu, akan tapi kita juga ingin menegaskan bahawa lebih banyak maklumat secara terperinci mengenai pakej rangsangan RM7 bilion ini perlu dihebahkan kepada orang ramai. Ini kerana kita sering terdengar rungutan dari rakyat bahawa mereka tidak dapat merasai impak yang dibawa oleh pakej rangsangan tersebut .
Saya rasa faktor utama yang menyebabkan orang ramai mempunyai persepsi sedemikian ialah kerana kebanyakan fokus utama pakej rangsangan yang diumumkan dahulu adalah lebih kepada projek infrastruktur dan pembinaan yang mengambil masa untuk dilaksanakan kerana ia melibatkan banyak proses persediaan seperti pengambilan tanah, penyediaan spesifikasi teknikal, pelantikan kontraktor dan sebagainya. Oleh itu masa yang agak lama diperlukan sebelum wang suntikan tersebut dapat mengalir sepenuhnya ke dalam pasaran ekonomi.
Selain itu, saya dapati bahawa Kerajaan tidak menyediakan maklumat secara terperinci mengenai RM1 bilion yang diumumkan untuk Pembangunan Modal Insan. Perancangan teliti mengenai program yang akan dianjurkan atau dilaksanakan adalah penting untuk memastikan wang ini diguna sepenuh-penuhnya tanpa pembaziran. Kita juga harus ingat, walaupun pembangunan modal insan adalah penting, tapi lebih mustahak lagi ialah memastikan mereka yang telah dilatih terus menetap dan menyumbangkan kemahiran yang mereka perolehi untuk pembangunan negara kita.
Di samping itu, kerajaan juga mengumumkan bahawa penggajian pekerja asing yang baru dibekukan dan menyeru agar majikan memberhentikan pekerja asing terlebih dahulu sebelum memberhentikan pekerja tempatan. Persoalannya ialah, memandang kebanyakan pekerja tempatan dibayar gaji yang lebih tinggi dari pekerja asing, maka tentu sekali majikan akan memberhentikan pekerja tempatan dahulu demi menjimatkan kos operasi.
Justeru itu, Kementerian Sumber Manusia perlulah memberitahu rakyat langkah-langkah pemantauan dan pendekatan yang digunakan supaya rakyat yakin matlamat kerajaan untuk menjamin peluang pekerja kepada pekerja tempatan dan mengurangkan penggantungan pekerja asing dapat dicapai. Langkah seperti memberi double tax deduction kepada syarikat yang mengupah pekerja tempatan yang telah diberhentikan kerja tentu akan mengalakkan syarikat untuk mengupah perkerja tempatan.
Selain itu, saya berpendapat bahawa RM2 billion yang diumumkan untuk membantu syarikat-syarikat SME adalah tidak mencukupi. Seperti yang ditegaskan oleh Ahli-ahli berhormat lain, SME memberi banyak sumbangan kepada negara kita. 99% dari syarikat tempatan yang beroperasi menjalankan perniagaan terdiri daripada syarikat SME. SME menyumbangkan sebanyak 32% kepada Keluaran Dalam Negara Kasar (KDNK) negara kita serta menyediakan peluang pekerjaan kepada 56% kepada guna tenaga di Malaysia. Oleh itu, untuk mengurangkan kadar pengangguran dan untuk membantu SME dengan lebih efektif, maka saya mencadangkan dana yang lebih besar patut di beri kepada SME. Tanpa bantuan kewangan, SME mungkin gulung tikar dan menyebabkan kadar pengangguran yang lebih tinggi.
Yang Amat Berhormat Timbalan Perdana Menteri merangkap Menteri Kewangan dijangka akan membentangkan bajet mini pada 10 Mac 2009 akan datang. Walaupun saya tidak mengetahui jumlah peruntukan yang akan diumumkan untuk pakej rangsangan kali ini, namun saya ingin memberikan beberapa cadangan untuk dimasukkan ke dalam bajet-mini ini ;
Pertamanya, kerajaan mesti bersikap telus dengan memberi penjelasan bagaimana jumlah yang diumumkan dapat merangsang ekonomi. Maklumat terperinci mengenai program dan projek serta kayu pengukuran perlu digariskan untuk memberi rakyat gambaran yang jelas mengenai hasil yang akan dicapai daripada pelaksanaan Bajet Mini ini.
Projek yang diumumkan juga perlulah mencapai matlamat meningkatkan daya saing serta produktiviti rakyat, industri dan negara kita. Projek mega yang menyediakan peluang kejayaan yang nipis tidak patut diberi pertimbangan. Sebaliknya projek yang memberi impak serta-merta kepada pertumbuhan ekonomi perlu dilaksanakan.
Oleh itu, saya cadangkan supaya buat masa ini, kerajaan menangguhkan dahulu pelaburan dalam koridor-koridor ekonomi yang memerlukan banyak pelaburan infrastruktur dan mengambil jangka masa yang panjang untuk membawa pulangan ekonomi.
Selain itu pada hari kita mendapat berita bahawa tol di negara kita akan dinaikkan. Di sini saya ingin memberi cadangan kepada kerajaan agar PLUS diambil alih. Ini akan menunjuk keprihatian kerajaan Barisan Nasional terhadap rakyat dan mengelak rakyat dari berdepan dengan kenaikan tol setiap tiga tahun.
Saya tidak ingin berulas panjang mengenai cadangan ini dan maklumat terperinci akan saya masukkan dalam column malaysianinsider dan malaysiakini.
Secara ringkas, hanya 25% saham PLUS yang terdapat di open market. Dengan tawaran harga di antara RM3.50 hingga RM4.00, maka kerajaan hanya perlu membelanjakan sebanyak RM4.55billion atau RM5.2billion.
Tambahan pula kita perlu ingat kerajaan masih hutang PLUS sebanyak RM1.7billion mengikut keputusan untung rugi pada 30 September 2008. Dengan mengambil alih PLUS, jika kerajaan membayar habis hutang RM1.7billion, amoun ini boleh di bayar balik dan sebagai pemegang saham kerajaan akan mendapat RM1.53 billion dan EPF juga akan mendapat RM170 million.
Dari segi viability business, saya juga telah mengkaji dan mendapati bahawa PLUS tetap untung antara RM400 juta hingga RM600 juta walaupun segala gantirugi dari kerajaan tidak diambil kira. Oleh itu saya harap PLUS diambil alih tahun ini memandang harga saham yang rendah dan keperluan untuk menaikkan tol pada tahun ini jika mengikut kontrak.
Walaupun Kita mengalu-alukan langkah Kerajaan memperkenalkan pakej rangsangan yang lebih besar, tapi kita harus sedar bahawa ini akan menyebabkan negara kita mencatat defisit yang lebih tinggi. Ini kerana negara kita tidak seperti Amerika Syarikat yang boleh membiayai defisit mereka dengan mencetak lebih banyak wang disebabkan permintaan mata wang dolar dalam perdagangan antarabangsa.
Dari segi pendapatan kita mungkin secara konservatif penurunan harga komoditi akan mengurangkan sumber pendapatan kita sekurang-kurangnya RM36 billion pada tahun 2009. Oleh itu kerajaan perlulah mengadakan banyak langkah atau lebih langkah untuk memastikan perbelanjaan setiap kementerian, jabatan, agensi dapat dikurangkan. Selain itu semua pelaburan yang tidak mendatangkan pulangan yang positif patut dihentikan.
Malah di kawasan saya terdapat dua projek di mana peruntukkan tidak sampai-sampai walaupun telah diluluskan beberapa tahun dahulu. Murid-murid SJK(C) Labis dan SJK(C) Sungai Karas sedang menunggu peruntukkan yang dijanjikan untuk menyelesaikan masalah anai-anai yang mengancam keselamatan mereka. Jangan hampakan orang di kawasan Labis.
Di samping itu, sudah tiba masanya bagi Kerajaan memastikan supaya pelaburan-pelaburan di syarikat dipantau, diawasi supaya membawa pulangan yang diharapkan dan tidak membawa kerugian. Contohnya ialah seperti pelaburan di syarikat Pempena oleh Kementerian Pelancongan atau pelaburan di Amerika Syarikat Columbia Aircraft Manufacturing Coporation di mana sebanyak RM537 juta telah hangus dibelanja oleh pengurus yang boros. Hanya RM25 juta dapat diselamatkan. Projek privatisation air di Sabah yang menyebabkan kerajaan negeri dibebankan dengan hutang sebanyak RM888 million.
Bagi mengelakkan kerugian yang berterusan dan kesilapan yang sama diulangi, maka adalah perlu kerajaan menekankan budaya akauntabiliti di kalangan pihak pengurusan atasan syarikat-syarikat pelaburan Kerajaan. Dengan ini barulah kerajaan boleh mengelakkan pembaziran wang pelaburan bernilai berjuta-juta yang dilaporkan berlaku setiap tahun.
Saya harap cadangan-cadangan yang dikemukakan di Dewan Yang Mulia ini akan dapat diambil kira dan dikaji dengan lebih teliti oleh pihak Kerajaan. Dengan itu saya mohon menyokong, Sekian, terima kasih.
#########
感谢议长让我有机会参与感谢国家元首施政御词。许多议员已提到大马人民必须面对的经济挑战，不过与此同时，我国将在4月进行三场补选。
虽然补选的胜利很重要，不过政府应该更关注如何减少经济放缓的冲击。如果政府可以妥善处理经济课题，我相信人民将恢复对国阵的信心。因此，国阵必须将经济问题列为当务之急。
我们感谢政府振兴经济的努力，不过，人民仍需要70亿令吉刺激经济配套的详情。许多人民投诉，他们并没有感受到这项配套的效果。
我认为，这可能是因为在刺激经济配套中，大部分措施都以加强基本建设及建筑为基础，需要一段时间来进行招标、委任承包商、购地等工作，因此拨款需要一段时间才能有效应。
此外，人民还不知道上述刺激经济配套中的10亿令吉人力资源发展拨款将如何运用。政府应该好好策划即将进行的人力资本发展计划，确保不会浪费公帑。虽然人力资源发展是重要的一环，不过，政府必须同时确保接受人力资源训练的国人继续留在我国为国贡献。
此外，政府也宣布冻结聘请新外劳，并呼吁要裁员的雇主先解雇外劳。基于许多本地员工的薪金要求比外劳高，因此雇主通常先解雇本地员工以节省开支。
因此，人力资源部必须公布相关监督或鼓励措施，让人民相信政府能达致保护本地员工，减少依赖外劳的目标。如果政府为聘请本地员工的公司提供双重扣税，我相信这项措施可鼓励公司聘请本地员工。
另一方面，为了协助中小企业，国家银行宣布设立20亿令吉的中小企业援助担保计划，协助有生存力但深受经济放缓影响的中小企业继续获得融资，不过这并不足够。2007年，全国有13万2000家中小企业共获得632亿令吉融资。然而，基于中小企业援助担保计划的最高融资额为50万令吉，因此根据推算大约只有4000间中小企业能获得这项融资。
99％的大马公司是中小企业，他们对经济的贡献占国民生产总值32％，聘请的员工占全国雇员总数56％，全国19％的出口量也是中小企业的贡献。因此，为了减少失业率及更有效地协助中小企业，因为我认为，政府应该以更大笔资金协助他们。如果没有资金援助，中小企业可能被迫结束营业，导致失业率攀升。
为了进一步刺激经济，副首相兼财政部长拿督斯里纳吉将在本届国会提呈第二套刺激经济配套，或称迷你预算案。虽然我们仍不知道详情，不过我想针对这项配套提出数项建议：
第一个建议，政府必须保持透明度，解释第二套刺激经济配套如何能振兴经济。政府应该公布相关计划及工程的详情，让人们更了解这项配套的目标。
政府的工程也必须达到提高人民、工业及国家竞争力及生产力的目标，政府也不应该考虑成功机率低的工程，反之，政府应该实行可以马上获得成效的工程。
鉴于经济发展走廊需要大量的基本设施投资，以及需要长时间才能获得回酬，因此我建议政府在现阶段暂时搁置经济发展走廊的投资。
此外，我也要建议政府购回南北大道。这个做法将显示国阵政府关心人民，避免人民面对每3年就要调高过路费的问题。
我会在《马来西亚局内人》和《当今大马》网站的专栏中，详细说明为何我提出这项建议。
简单地说，目前只有25%的南北大道公司股票在市场上流动，如果献议3令吉50仙至4令吉的价格，政府只需付45亿5千万令吉或52亿令吉来购回市场上的股票。
何况，根据2008年9月30日的盈亏报告，政府目前仍欠南北大道公司17亿令吉；目前，政府和雇员公积金局分别持有南北大道公司43.3%及10%股权，如果政府收购南北大道公司，将17亿令吉债务还清，政府将是最大的股东（90%），而这17亿令吉也可以以归还的方式还给股东们，这意味着身为大股东的政府，可获得15亿3千万令吉，而雇员公积金局可获得1亿7千万令吉。
从商业角度来看，我发现即使将政府的赔偿计算在内，南北大道公司仍能赚取4亿令吉至6亿令吉。因此我希望政府趁目前股价低时，在今年收购南北大道公司，以免过路费需根据合约每3年调涨一次。
虽然我们期望政府推行规模更大的刺激经济配套，不过这种做法将扩大我国的赤字。我国和美国的不同点在于美国可以根据国际贸易对美金的需求，印制更多美钞来解决赤字问题。
至于国家收入，由于原产品价格，根据保守估计，我国2009年会失去至少360亿令吉的收入，因此政府必须确保部门及机构减少开支，并停止进行没有收益的投资。
在拉美士，政府虽然在数年前批准拉美士华小和双溪加叻华小的拨款，不过迄今仍没有下文。这两所学校还在等待拨款来解决校舍受白蚁侵蚀的问题。
政府必须监督中央或州政府的投资，确保获得投资回酬。举个例子，隶属旅游部的马来西亚旅游发展机构（Pempena）因投资而面对亏损的问题不应该再发生。不过，根据总审计司署的报告，一些政府及州机构已面对数以百万令吉计的亏损。举个例子，中央政府在美国哥伦比亚飞机制造公司（Amerika Syarikat Columbia Aircraft Manufacturing Coporation）投资5亿3704万令吉，不过却被公司经理挥霍，最后只能取回2500万令吉；另外，沙巴州政府水供私营化计划的失败也导致该州政府负债8亿8800万令吉。
为了避免重蹈覆辙，政府必须在政府投资公司实践问责制度，避免错误及浪费投资。
谢谢。
虽然补选的胜利很重要，不过政府应该更关注如何减少经济放缓的冲击。如果政府可以妥善处理经济课题，我相信人民将恢复对国阵的信心。因此，国阵必须将经济问题列为当务之急。
我们感谢政府振兴经济的努力，不过，人民仍需要70亿令吉刺激经济配套的详情。许多人民投诉，他们并没有感受到这项配套的效果。
我认为，这可能是因为在刺激经济配套中，大部分措施都以加强基本建设及建筑为基础，需要一段时间来进行招标、委任承包商、购地等工作，因此拨款需要一段时间才能有效应。
此外，人民还不知道上述刺激经济配套中的10亿令吉人力资源发展拨款将如何运用。政府应该好好策划即将进行的人力资本发展计划，确保不会浪费公帑。虽然人力资源发展是重要的一环，不过，政府必须同时确保接受人力资源训练的国人继续留在我国为国贡献。
此外，政府也宣布冻结聘请新外劳，并呼吁要裁员的雇主先解雇外劳。基于许多本地员工的薪金要求比外劳高，因此雇主通常先解雇本地员工以节省开支。
因此，人力资源部必须公布相关监督或鼓励措施，让人民相信政府能达致保护本地员工，减少依赖外劳的目标。如果政府为聘请本地员工的公司提供双重扣税，我相信这项措施可鼓励公司聘请本地员工。
另一方面，为了协助中小企业，国家银行宣布设立20亿令吉的中小企业援助担保计划，协助有生存力但深受经济放缓影响的中小企业继续获得融资，不过这并不足够。2007年，全国有13万2000家中小企业共获得632亿令吉融资。然而，基于中小企业援助担保计划的最高融资额为50万令吉，因此根据推算大约只有4000间中小企业能获得这项融资。
99％的大马公司是中小企业，他们对经济的贡献占国民生产总值32％，聘请的员工占全国雇员总数56％，全国19％的出口量也是中小企业的贡献。因此，为了减少失业率及更有效地协助中小企业，因为我认为，政府应该以更大笔资金协助他们。如果没有资金援助，中小企业可能被迫结束营业，导致失业率攀升。
为了进一步刺激经济，副首相兼财政部长拿督斯里纳吉将在本届国会提呈第二套刺激经济配套，或称迷你预算案。虽然我们仍不知道详情，不过我想针对这项配套提出数项建议：
第一个建议，政府必须保持透明度，解释第二套刺激经济配套如何能振兴经济。政府应该公布相关计划及工程的详情，让人们更了解这项配套的目标。
政府的工程也必须达到提高人民、工业及国家竞争力及生产力的目标，政府也不应该考虑成功机率低的工程，反之，政府应该实行可以马上获得成效的工程。
鉴于经济发展走廊需要大量的基本设施投资，以及需要长时间才能获得回酬，因此我建议政府在现阶段暂时搁置经济发展走廊的投资。
此外，我也要建议政府购回南北大道。这个做法将显示国阵政府关心人民，避免人民面对每3年就要调高过路费的问题。
我会在《马来西亚局内人》和《当今大马》网站的专栏中，详细说明为何我提出这项建议。
简单地说，目前只有25%的南北大道公司股票在市场上流动，如果献议3令吉50仙至4令吉的价格，政府只需付45亿5千万令吉或52亿令吉来购回市场上的股票。
何况，根据2008年9月30日的盈亏报告，政府目前仍欠南北大道公司17亿令吉；目前，政府和雇员公积金局分别持有南北大道公司43.3%及10%股权，如果政府收购南北大道公司，将17亿令吉债务还清，政府将是最大的股东（90%），而这17亿令吉也可以以归还的方式还给股东们，这意味着身为大股东的政府，可获得15亿3千万令吉，而雇员公积金局可获得1亿7千万令吉。
从商业角度来看，我发现即使将政府的赔偿计算在内，南北大道公司仍能赚取4亿令吉至6亿令吉。因此我希望政府趁目前股价低时，在今年收购南北大道公司，以免过路费需根据合约每3年调涨一次。
虽然我们期望政府推行规模更大的刺激经济配套，不过这种做法将扩大我国的赤字。我国和美国的不同点在于美国可以根据国际贸易对美金的需求，印制更多美钞来解决赤字问题。
至于国家收入，由于原产品价格，根据保守估计，我国2009年会失去至少360亿令吉的收入，因此政府必须确保部门及机构减少开支，并停止进行没有收益的投资。
在拉美士，政府虽然在数年前批准拉美士华小和双溪加叻华小的拨款，不过迄今仍没有下文。这两所学校还在等待拨款来解决校舍受白蚁侵蚀的问题。
政府必须监督中央或州政府的投资，确保获得投资回酬。举个例子，隶属旅游部的马来西亚旅游发展机构（Pempena）因投资而面对亏损的问题不应该再发生。不过，根据总审计司署的报告，一些政府及州机构已面对数以百万令吉计的亏损。举个例子，中央政府在美国哥伦比亚飞机制造公司（Amerika Syarikat Columbia Aircraft Manufacturing Coporation）投资5亿3704万令吉，不过却被公司经理挥霍，最后只能取回2500万令吉；另外，沙巴州政府水供私营化计划的失败也导致该州政府负债8亿8800万令吉。
为了避免重蹈覆辙，政府必须在政府投资公司实践问责制度，避免错误及浪费投资。
谢谢。
Subscribe to:
Posts (Atom)